Als Marianne Vos fietste, was vader Henk (1948-2026) er met de camper altijd bij
In dit artikel:
Vader Henk Vos, vaste steun en bekende verschijning in het wielercircuit, is vorige week op 78‑jarige leeftijd overleden. Hij was decennialang onafscheidelijk van dochter Marianne: in de camper, meestal vergezeld door moeder Connie en broer Anton, stond hij bij start en finish van vrijwel elke koers. Henk verzorgde niet alleen logistiek en vervoer, hij hielp in de beginjaren ook als mecanicien en fungeerde als informele gastheer voor collega’s, pers en fans.
Al vanaf Marianne’s tienerjaren reisde het gezin door Europa om haar te steunen; de camper was zowel mobiel basiskamp als ontmoetingsplek. Henk koos vaak vaste parkeerplaatsen bij bekende wedstrijden — achter de slagerij in Hoogerheide, op de oprit van dezelfde boerderij bij de Amstel Gold Race — en liet zich zelfs niet tegenhouden tijdens het WK 2017 in Bergen, waar hij zijn bus strategisch naast de pers- en startlocaties zette. Zijn openheid en sociale aard maakten dat niemand tegen zijn aanwezigheid opzag; hij deelde verhalen, nieuwtjes en praktische tips en bood troost en koffie (met koek van de buurvrouw) aan wie langs kwam.
Henk beleefde de hoogtepunten van Marianne’s carrière mee: van de wereldtitels in 2006 en olympische successen tot het kippenvelmoment toen zij op 37‑jarige leeftijd de gele trui in de Tour de France pakte. Toen het medisch minder ging met Henk, zette Marianne prioriteiten: ze liet het winterse crossseizoen en nu ook de Ronde van Vlaanderen schieten om voor hem te zorgen. De familie bleef ook toen haar profleven groeide, vaak met de camper geparkeerd naast het hotel van de ploeg zodat er na het eten nog een kop koffie kon worden gedeeld.
Thuis in Brabant verzamelde Henk een indrukwekkende erfenis: honderden bekers, leiders- en kampioenstruien, helmen, boeken en plakboeken met jeugdherinneringen — een verzameling die de loopbaan van een van Nederlands beste wielrensters weerspiegelt. Meer dan alleen supporter was hij een wezenlijk deel van dat verhaal; zijn aanwezigheid en toewijding hebben Marianne mede gevormd en de familiecultuur rondom haar sport levend gehouden.