Als je niet met de overheid kunt bidden, dan toch wel voor de overheid

In dit artikel:

De jaarlijkse Kroonbede, die in aanloop naar Prinsjesdag christelijke voorgangers, politici, ambtenaren en andere betrokkenen bijeenbrengt om voor de overheid te bidden, werd dit jaar voor de 25e keer gehouden. CDA-leider Henri Bontenbal noemde de bijeenkomst in de Waalse Kerk in Den Haag een oefening in nederigheid: politici komen er niet bijeen voor overleg, maar voor gebed.

De schrijver plaatst deze traditie in historisch perspectief. Tot rond 2000 organiseerden Haagse kerken op Prinsjesdag een gezamenlijke christelijke gebeds- en bezinningsbijeenkomst in de Grote Kerk. Die bestond ongeveer 35 jaar en werd bezocht door premiers en ministers, zowel christelijke bewindslieden als niet-christelijke leiders zoals Wim Kok. De bijeenkomst was oecumenisch, maar bleef christelijk van karakter.

In 2000 veranderde dat. De bijeenkomst werd interreligieus, met deelname van onder meer moslims, hindoes en joden. Volgens de schrijver betekende die ontwikkeling vanuit een Bijbels perspectief een verarming. De Kroonbede biedt sindsdien een christelijk alternatief, maar premiers zijn daar voor zover bekend niet aanwezig geweest. Daarmee ging ook het element verloren van bidden mét de overheid, in plaats van alleen vóór haar. Toch ziet de schrijver geen nut in klagen: wanneer samen bidden niet meer mogelijk is, blijft bidden voor de overheid altijd mogelijk.