Als een kat met 9 levens: Remco Evenepoel plooit en kraakt meermaals, maar zorgt tóch voor animo diep in WK-finale

In dit artikel:

Remco Evenepoel beleefde in Montréal een uitzonderlijk en chaotisch wereldkampioenschap. De Belgische kopman leek aanvankelijk in een gunstige positie te zitten doordat ploegmaat Wout van Aert deel uitmaakte van een kopgroep met Mathieu van der Poel. Toen Van Aert moest lossen, kreeg Evenepoel het echter zelf zwaar. Op de beklimming van de Voie Camillien-Houde moest hij meerdere keren afhaken, op 80, 60 en 50 kilometer van de finish. Volgens Thibau Nys voelde Evenepoel zich vermoedelijk niet top, terwijl Gianni Vermeersch zag dat hij vaak achteraan reed. Van Aert liet zich terugzakken om zijn landgenoot te helpen. Toch knokte Evenepoel telkens terug en dook hij in de finale opnieuw op. Hij probeerde vervolgens twee keer weg te springen, onder meer achter Brandon McNulty, die lange tijd alleen richting de wereldtitel reed. Zijn laatste aanval werd uiteindelijk geneutraliseerd. Zijn wisselvallige maar veerkrachtige optreden maakte het verloop van de wedstrijd moeilijk voorspelbaar en riep de vraag op of hij simpelweg niet over zijn beste benen beschikte.