Alleen de kledingkast in het appartement van Sanne (36) in Zuidoost is nog wit: 'Kleur is heel belangrijk voor me'

In dit artikel:

Sanne Verdonk (36) woont sinds zes jaar in een appartement in Venserpolder, dat ze kocht nadat haar tijdelijke woning in de Westerparkbuurt afliep. Andere betaalbare opties lagen voor haar in Nieuw-West of Noord; Zuidoost voelde vertrouwd omdat ze er tijdens haar studie op de campus woonde. De rustige, groene omgeving en de nabijheid van winkelcentrum Amsterdamse Poort trokken haar bovendien aan.

Het appartement werd wit opgeleverd, maar daar is weinig van over. Verdonk richtte haar woning in met roze muren, kleurrijk bloemen- en safaribehang, een lila schuifdeur en sinds kort zelfs een lila plafond in de keuken. Alleen de kledingkast in haar walk-incloset is nog wit. Haar liefde voor felle kleuren begon volgens haar in 2015, toen ze haar haar blauw liet verven. Die voorkeur keerde daarna terug in haar kleding, interieur en accessoires.

In haar garderobe ontbreken zwart, beige en wit vrijwel volledig. Ze heeft voor verschillende outfits opvallende zonnebrillen en krijgt geregeld positieve reacties op haar verschijning. Vooral kinderen kijken verbaasd, terwijl volwassenen haar stijl vaak bewonderen maar zeggen zelf zulke kleuren niet te durven dragen. Negatieve reacties en nagewezen worden houden haar niet tegen. Ze wil laten zien dat mensen zich niet aan vaste verwachtingen hoeven te houden en anderen inspireren om meer kleur te gebruiken.

Hoewel haar kleding geschikt is voor een uitbundig feest, noemt Verdonk zichzelf een huismus. Na haar werk in het centrum zoekt ze de rust van haar woning op. Ze verzorgt er veel planten, gebruikt haar balkon als extra leefruimte en liet in een nis bij het raam een bankje maken. Mexicaanse cultuur, reizen en online inspiratie beïnvloeden haar inrichting.

Veel meubels verzamelde ze via straatvondsten of Gratis Afhalen. In vitrinekasten bewaart ze souvenirs en persoonlijke geschenken, waaronder schelpen, stenen en een beeldje van haar oma. Haar moeder vindt de uitbundige inrichting minder geslaagd, maar bezoekers herkennen er volgens Verdonk onmiddellijk haar persoonlijkheid in.