Alireza Firouzja schaakte in Tony Miles-stijl: liggend

donderdag, 21 mei 2026 (21:46) - De Groene Amsterdammer

In dit artikel:

Hans Ree beschrijft het verschijnsel van schakers die na een blessure blijven doorspelen, maar dat dat spelen fysiek verplaatst wordt — van het bord naar een massagetafel, de vloer of zelfs een hotelbed. Zijn aanleiding is het recente voorval van Alireza Firouzja tijdens de Super Chess Classic in Boekarest (mei 2026): na drie rondes speelde hij twee partijen vanuit zijn hotelbed vanwege een enkelblessure en trok zich na de vijfde ronde terug. Firouzja scoorde eerder ook al matig (een half punt uit de eerste drie ronden) en haalde uit de twee bedpartijen één remise en één nederlaag; hij bedankte na zijn terugtrekking de collega’s voor hun begrip.

Ree vergelijkt die situatie met Tony Miles’ opvallende optreden in 1985. Miles kon door rugpijn niet op een stoel zitten en speelde in Tilburg liggend op een massagetafel; later, bij het Oostende Open, lag hij op de vloer en maakte af en toe een zet. In Tilburg verbeterden zijn resultaten sterk en hij werd gedeeld winnaar met Viktor Kortchnoi en Robert Hübner. De ongewone speelwijze leidde toen tot irritatie bij tegenstanders en publicitaire aandacht — zelfs tegenstanders namen theatrale stappen, zoals rechtstaand zetten — maar Miles’ strijdlust en sportieve succes eisten respect op. Ree was zowel getuige als tegenstander van Miles; hij schetst hoe vreemd en tegelijkertijd indrukwekkend het was om tegenover alleen een hoofd en armen boven het bord te zitten en herinnert zich hoe Miles zich tot het uiterste inspande, inclusief marathonpartijen.

Terug in Boekarest profiteerde Vincent Keymer direct van Firouzja’s vertrek: hij kreeg in ronde zes een vrije punt en stond na zes ronden bovenaan met 4,5/6. Een groep van vier spelers, onder wie de Nederlanders Anish Giri en Jorden van Foreest, volgde op een punt achterstand. Ree prijst vooral Van Foreest’s overwinning in ronde drie als de mooiste partij tot nu toe.

Kort gezegd behandelt Ree het fysieke, psychologische en toernooieffect van “liggend doorspelen”: een fenomeen met historische precedentwaarde, uiteenlopende reacties van medespelers, en merkbare gevolgen voor uitslagen en ranglijsten.