Ali B bleef stug volhouden dat de wereld liegt en hij niet

In dit artikel:

De mediacommentator Roelf Jan Duin bekijkt de recente ontwikkelingen rond Ali B: in hoger beroep kreeg de rapper een forse straf opgelegd — drie jaar — nadat het hof oordeelde dat hij twee vrouwen heeft verkracht. Het gerechtshof bekritiseerde vooral zijn gebrek aan inzicht en medeleven; volgens de rechters maakte hij lichtvaardig gebruik van zijn bekende status om seksuele handelingen af te dwingen.

Duin zegt dat hij als niet-jurist terughoudend is met strafrechtelijk oordeel, maar noemt de feiten ernstig en de straf begrijpelijk. Wel betreurt hij Ali B’s keuze voor een harde ontkenning in de procedure. Die volhoudende houding, legt zijn raadsman Bart Swier uit in een tv-optreden, heeft het praktische gevolg dat je geen spijt kunt tonen — “You win some, you lose some” — maar het kan procesmatig en in termen van imago nadelig uitpakken. Het hof stelde dat die proceshouding strafverzwarend kon werken.

De columnist rekent af met de ontkenningen die Ali B in de rechtszaal bracht, en schetst de twee zaken: de verkrachting van Naomi, die in de vroege ochtend zou hebben plaatsgevonden tijdens een uit de hand gelopen feest met drank en drugs, en de aantijging van Ellen ten Damme, die volgens Duin in Marokko werd belaagd en tegen haar zin binnengedrongen. Duin vindt dat zulke omstandigheden geen vrijbrief zijn voor seksueel handelen zonder toestemming en dat ten Damme’s aangifte niet te bagatelliseren valt. Hij vermoedt dat bij Ali B een gevoel van entitlement meespeelde — mede doordat er in het verleden een flirterige relatie en een eerder gezoend moment met ten Damme was — waardoor afwijzing voor hem kennelijk ondenkbaar was.

Samenvattend stelt Duin dat Ali B’s volhardende ontkenning zowel de slachtoffers tekortdoet als hemzelf geen dienst bewijst: een oprechte spijtbetuiging had mogelijk ruimte kunnen scheppen voor erkenning en een constructiever maatschappelijk debat over seksueel misbruik. Duin sluit met de kanttekening dat er geen begrip of medelijden hoeft te zijn voor de daden, en vermeldt kort zijn eigen achtergrond als schrijver van de rubriek Sterrenstof in Het Parool.