Ali B blééf de vermoorde onschuld spelen en liet daarmee een kans liggen om eerlijker naar zijn eigen gedrag te kijken

In dit artikel:

Roelf Jan Duin reageert in zijn rubriek Sterrenstof op het harde oordeel van het hof in de strafzaak tegen rapper Ali B, die in hoger beroep werd veroordeeld voor verkrachting. Duin, zelf geen jurist, erkent de ernst van de feiten—Ali B kreeg een forse straf—maar vraagt zich af of de verdediging en vooral de houding van Ali B de uitkomst niet hebben verergerd. In de rechtszaal had Ali B de beschuldigingen volgens Duin fel en consequent ontkend; dat ontkenningsbeleid wekte bij het hof de indruk van gebrek aan begrip en misbruik van zijn status als bekende artiest.

De columnist belicht twee aangrijpende zaken: de verkrachting van Naomi, die plaatsvond rond zes uur ’s ochtends tijdens een nacht van drank en drugs, en het verhaal van Ellen ten Damme, die beschreef hoe Ali B in Marokko tegen haar zin bij haar binnendrong. Duin vindt geen verzachtende omstandigheden voor die verklaringen en noemt het onthutsend dat Ali B beide episodes blijft ontkennen. Advocaat Bart Swier verdedigde op tv de keuze om vol te houden dat zijn cliënt niets verkeerds deed en zei daarbij onder meer: “You win some, you lose some.” Duin merkt op dat zo’n proceshouding strafverzwarend kan werken.

Centraal in Duins kritiek staat dat een oprecht berouwssignaal zowel slachtoffers als de dader en het publieke debat had kunnen dienen; door koppig de onschuld te blijven claimen bleef er volgens hem slechts een verongelijkte figuur over. Hij suggereert bovendien dat een vertekend machtsgevoel—de aanname dat vrouwen altijd beschikbaar zijn—een rol speelde. Tot slot plaatst Duin zijn reflectie in het bredere medialandschap: hoe bekende personen omgaan met aantijgingen beïnvloedt niet alleen individuele straffen maar ook het maatschappelijke gesprek over seksueel grensoverschrijdend gedrag.