'Ajoinen' versus 'Kopvleesfretters': Aalst en Dendermonde laten historische vete erkennen als erfgoed

dinsdag, 2 juni 2026 (08:50) - VRT Nieuws

In dit artikel:

De eeuwenoude vete tussen Aalst en Dendermonde is formeel erkend als immaterieel erfgoed. De ruzie, die teruggaat tot de middeleeuwen, heeft zich ontwikkeld van een serieus economisch en machtsconflict — deels veroorzaakt door een tolheffing door Dendermonde in de 12e eeuw — tot een vooral ludieke onderlinge spot die beide steden koesteren. Burgemeester Christoph D'Haese (N-VA) noemt de vete “geen enkele vete is mooier dan die tussen Aalst en Dendermonde”, en vertelt lachend over persoonlijke ervaring, onder meer door tijdens een Ros Beiaard‑omgang in Dendermonde met uitjoelen te maken te hebben gehad.

De erkenning wordt meteen benut voor toerisme: Aalst en Dendermonde lanceerden samen een fietsroute 'Van Ros tot Ros' die langs belangrijke plekken tussen het Ros Balatum (Aalst) en het Ros Beiaard (Dendermonde) voert. Voor wandelaars is er de route 'Over ajuinsoep en paardenkracht', oorspronkelijk gemaakt voor Erfgoeddag maar nu permanent in het aanbod, waarbij gidsen elkaar op een gepeperde manier behandelen.

De huidige, speelse rivaliteit kreeg een nieuwe impuls in 1952 toen drie studenten uit Aalst probeerden het Ros Beiaard van Dendermonde te ontvreemden — een gedurfd incident omdat het Ros Beiaard slechts eens per tien jaar de stad doortocht maakt en sterk verbonden is met Dendermonds prestige. Historisch speelde ook concurrentie om gerechtsfuncties, kazerne en bestuurlijke invloed mee, wat leidde tot wederzijds spotten: Aalstenaars zagen Dendermondenaren als ‘dikke nekken’, Dendermondenaren bestempelden Aalstenaars als ajuinenboeren.

Lokale politici benadrukken de unieke aard van het dossier: het is zeldzaam dat een historische ruzie als erfgoed wordt erkend. Schepen van Erfgoed Sarah Smeyers (N-VA) wijst erop dat de regio barst van bijzondere, koppige en humoristische personen. De vete blijft dus levende traditie — een culturele eigenaardigheid die nu ook toeristisch en erfgoedkundig wordt gevierd.