Ajaxverdediger Lucas Rosa: 'Ik probeer de impact van mijn werk in te zetten om kinderen te helpen'
In dit artikel:
Lucas Rosa (26), de Braziliaanse verdediger die zich inmiddels heeft vastgespeeld in Ajax’ selectie, vertelt drie hoofdstukken uit zijn loopbaan: het gezin in Brazilië, de leerschool bij Juventus en de strijd om minuten in Spanje.
In Taubaté werkte zijn vader – inmiddels kinderarts en endocrinoloog – samen met Lucas’ grootvader in een kinderkliniek. Die opvoeding, waarin helpen centraal stond, beïnvloedt hem nog steeds: hij is ambassadeur van de Johan Cruyff Foundation via Common Goal, schenkt elk seizoen zijn schoenen en probeert altijd tijd te maken voor kinderen die om een handtekening vragen. Zijn vrouw en jonge zoon Romeu noemt hij als belangrijke steun; zijn moeder hielp hem vroeger met Engelse lessen, een investering die later in Europa van pas kwam.
Zijn Italiaanse achtergrond leidde hem op jonge leeftijd naar Juventus, waar hij vooral bij het tweede elftal speelde maar regelmatig met de hoofdmacht meetrainde. Die periode betekende een snelle leerfase: trainen met sterren als Chiellini, Bonucci en Cristiano Ronaldo leerde hem positioneel verdedigen en fysieke duels winnen. Een anekdote uit Villar Perosa – de traditionele oefenwedstrijd tegen de A-selectie, waarin hij Cristiano moest afstoppen – illustreert hoe hij zich staande hield tussen wereldsterren en vertrouwen opbouwde.
De volgende stap was Real Valladolid in Spanje, eigendom van Ronaldo (de Braziliaan). Beginnen bleek moeizaam: aanvankelijk veel op de tribune en in het tweede elftal, maar na blessures greep Lucas zijn kans en debuteerde voor eigen publiek. Daarna speelde hij in La Liga tegen toptalenten als Mbappé, Griezmann en de jonge Lamine Yamal; met Rodrygo had hij het in het begin bijzonder zwaar. Het doorbijten werd beloond: een trainer kwam hem persoonlijk feliciteren met het waarmaken van zijn uitspraak dat hij “één kans” nodig had.
Nu bij Ajax worstelde hij aanvankelijk ook met plek en speeltijd, maar onder trainer Óscar García is hij een vaste kracht. Lucas benadrukt zijn veerkracht en zelfvertrouwen: verlies van vorm brengt hem niet uit balans. Talenkennis (Portugees, Italiaans, Spaans, Engels) en een Italiaans paspoort vergemakkelijken zijn internationale carrière; Nederlands blijft vooralsnog de lastigste taal. Zijn verhaal is er een van een speler die door familie-invloed, internationale ervaring en volharding van belofte naar vaste waarde groeide.