Ajax heeft opnieuw geen eigen masterplan, alles moet van Jordi Cruijff komen

In dit artikel:

Jop van Kempen beschrijft in zijn rubriek hoe hij al vijftien jaar Ajax volgt en nu weinig optimisme heeft voor de korte termijn. Hij ziet het elftal dit seizoen stagneren; onder Óscar García ontbreekt vooruitgang en het team vertoont dezelfde problemen als onder eerdere coaches als John Heitinga en Fred Grim. Trainers reageren soms fel en publiekelijk — García liet weten dat spelers zichzelf te danken hebben dat ze bij Ajax spelen — en ook eerdere interim-bewindslieden zoals John van ’t Schip namen geen blad voor de mond over individuele spelers.

Technisch directeur Jordi Cruijff wil komende zomer rigoureus selectieschoonmaak plegen: iedereen kan vertrekken afhankelijk van aanbiedingen. Van Kempen denkt dat die handelswijze de samenhang niet ten goede zal komen. Hij mist regie, structuur en een overkoepelend plan; in plaats daarvan ziet hij een organisatie die haar koers laat bepalen door losse keuzes van de directie.

De metafoor die hij gebruikt is duidelijk: Ajax gedraagt zich als casinospeler onder algemeen directeur Menno Geelen, die bij elke volgende ronde alles weer op rood of zwart zet. Na mislukte zetten slinkt het vertrouwen en de middelen, maar de hoop blijft bestaan dat geluk zich plotseling keert. Van Kempen vergelijkt de situatie met 2023, toen ook alles van één man moest komen, en waarschuwt dat zonder een echt masterplan hetzelfde patroon zich kan herhalen — met wisselende uitkomsten, afhankelijk van de volgende gok.