AI-bedrijf mag bekende popliedjes niet meer zonder toestemming gebruiken

In dit artikel:

De Duitse rechter in München heeft AI-muziekbedrijf Suno op bijna alle punten ongelijk gegeven in een zaak over auteursrechten. Volgens de rechtbank mocht Suno zes bekende nummers niet zonder toestemming gebruiken om zijn model te trainen. Het gaat om Atemlos, Daddy Cool, Rasputin, Big in Japan, Forever Young en Mambo No. 5.

De zaak was aangespannen door Gema, de Duitse organisatie die auteursrechten van componisten en muziekuitgevers behartigt. Rechter Elke Schwager oordeelde dat Suno verder ging dan alleen het analyseren van algemene muziekpatronen: de betrokken werken waren volgens de rechtbank herkenbaar terug te horen in de door het systeem gegenereerde muziek. Suno moet daarom inzicht geven in de opbrengsten uit deze inbreuk, waarna de schadevergoeding kan worden vastgesteld.

De uitspraak kan gevolgen hebben voor de bredere strijd tussen AI-bedrijven en de muziekindustrie. In de kern draait het conflict om de vraag of kunstmatige intelligentie bestaande muziek mag gebruiken om nieuwe nummers te leren maken. Grote platenmaatschappijen en makers zeggen van niet, terwijl AI-bedrijven aanvoeren dat hun systemen alleen patronen leren en geen liedjes opslaan.

Suno ontkent dat het auteursrecht heeft geschonden en stelt dat de resultaten vooral het gevolg waren van de opdrachten die Gema invoerde. Het bedrijf kan nog in beroep. De beslissing is nog niet definitief, maar verschuift wel de bewijslast richting het AI-bedrijf: niet de maker hoeft voortaan aan te tonen dat zijn werk is misbruikt, maar Suno moet laten zien dat het gebruik rechtmatig was.