AI Agents Are Becoming Software Supply-Chain Attackers Without Knowing It

In dit artikel:

AI-agents vergroten het risico in de softwaretoeleveringsketen doordat niet alleen ontwikkelaars, maar ook medewerkers uit bijvoorbeeld marketing en operations op hun werkcomputer software kunnen laten installeren. Een agent kan namens hen npm-pakketten, browserextensies, IDE-plug-ins of verbindingen via MCP-servers toevoegen, zonder dat de gebruiker zelf code schrijft of alle gevolgen overziet.

Daardoor verplaatst de softwareketen zich buiten de bekende ontwikkelomgeving. Ontwikkelaars verwerken met hulp van agents bovendien sneller en meer afhankelijkheden, terwijl plug-ins, lokale automatiseringen en andere integraties nieuwe software en toegangsrechten toevoegen. GitHub telde in 2025 meer dan 180 miljoen ontwikkelaars en meldde dat er elke minuut ruim 230 repositories bijkomen, maar de huidige risico’s beperken zich niet langer tot die groep.

Traditionele controles schieten volgens Bloom Security tekort. Software supply-chain-tools controleren vooral code tijdens ontwikkeling en in CI/CD-pijplijnen, waardoor installaties op laptops van andere medewerkers buiten beeld blijven. Endpointdetectie richt zich vooral op processen, uitvoerbare bestanden en bekend kwaadaardig gedrag, en ziet minder goed welke pakketten of browserextensies worden geïnstalleerd en waartoe die toegang hebben.

De organisatie pleit daarom voor zicht op alle software op elk endpoint: wie of wat die heeft geïnstalleerd, welke agents dat mogen doen en welke systemen de software kan bereiken. Voor CISO’s verschuift de kernvraag zo van alleen ‘welke ontwikkelaars downloaden code?’ naar ‘welke software staat overal geïnstalleerd, hoe is die daar gekomen en welke rechten heeft die?’