Agent 64: Spies Never Die

In dit artikel:

Agent 64: Spies Never Die is een bewust ouderwetse first-person shooter die sterk doet denken aan N64-klassiekers als GoldenEye 007 en Perfect Dark. De speler kruipt in de huid van geheim agent John Walter, die opnieuw op pad moet nadat zijn vermeende aartsvijand Dominic Pulp levend blijkt te zijn. De campagne bestaat uit veertien compacte missies op locaties als kastelen, ruimtestations en penthouses. Daarin moet Walter infiltreren, schieten, hacken en saboteren.

De missies zijn overzichtelijk, maar bevatten veel geheimen en extra uitdagingen. Daardoor worden spelers aangemoedigd levels opnieuw te spelen om verborgen voorwerpen te vinden, snellere tijden neer te zetten of alternatieve manieren te ontdekken om doelen uit te schakelen. De luchtige, absurde spionageplot dient vooral als aanleiding voor die missies en neemt zichzelf niet al te serieus.

De gameplay is bewust gedateerd. Vijanden zijn weinig intelligent, de besturing voelt soms log en functies als een herlaadanimatie ontbreken. Gericht schieten vereist bovendien een aparte knop. Dat kan onwennig zijn voor spelers van moderne shooters, maar past bij de retro-opzet. Ook de blokkerige graphics, fletse textures en beperkte animaties zijn een bewuste stijlkeuze.

Vooral de multiplayer sluit aan bij de nostalgie: de game biedt lokale split-screen, online spel en co-op, zonder battle passes of andere moderne extra’s. Agent 64 probeert het verleden niet te moderniseren, maar wil juist het gevoel van een vergeten jaren 90-shooter terugbrengen. Dat maakt de game aantrekkelijk voor liefhebbers van retroconsoles, terwijl spelers die moderne shooters gewend zijn waarschijnlijk geduld moeten hebben met de eenvoud en logge besturing.