Afscheid nemen van Polen valt zwaar voor Bertus (78) en Janny (73) uit Coevorden. 'We missen onze vrienden nu al'

In dit artikel:

Bertus (78) en Janny Plasman (73) uit Coevorden hebben na tientallen jaren hulpverlening in Polen een hoofdstuk afgesloten. Sinds begin jaren negentig reisde Bertus ongeveer 120 keer naar het Poolse Czarnków (niet ver van Berlijn) en Janny 44 keer, meestal met caravan en ingezamelde kleding via de stichting Hulp Aan Polen. Recent namen ze in Polen ontroerend afscheid van hun vrienden: koffie en taart, geen alcohol, en voor iedereen een roos als dank.

Hun inzet varieerde van het bezorgen van kleren en schoenen tot kleine, concrete bijdragen zoals puzzels voor een kindertehuis — herinneringen die volgens Bertus onbetaalbaar geluk gaven — en pannen voor een vrouw die een cateringbedrijf startte. In de jaren negentig was Polen arm en schraal na de Koude Oorlog; de situatie verbeterde sterk, waardoor structurele hulp minder nodig werd. Toch bleven de Plasmans terugkomen uit betrokkenheid en omdat lokale hulp vooral vraagt om praktisch aan de slag gaan.

Bertus en Janny benadrukken de gastvrijheid die ze ervaarden: vaak konden ze bij mensen eten en hun caravan stallen. Er was één vervelende ervaring waarin iemand vroeg een schuld te betalen, maar overwegend waren de contacten warm. Het afscheid viel Bertus zwaar; het stel overweegt misschien ooit over hun ervaringen te schrijven.