'Advocaten die 'niet leveren' in het bijstaan van Taghi? Ze kunnen amper hun werk goed doen'

In dit artikel:

Deze week reageert strafrechtadvocaat Veerle Hammerstein op een uitspraak van de voorzitter van het hof, die kritiek uitte dat de advocatuur in het hoger beroep van de Marengo-zaak rond kopstuk Ridouan Taghi meer zou moeten “leveren”. Hammerstein betoogt dat die opmerking getuigt van weinig begrip voor de concrete omstandigheden waaronder verdedigers moeten werken.

Ze schetst het contrast: het Openbaar Ministerie en de rechtbank krijgen bij zulke megaprocessen teams, recherchecapaciteit, lange toewijding en organisatorische ondersteuning. Verdedigers moeten datzelfde niveau van inzet leveren terwijl zij hun eigen praktijk draaiende houden — cliënten, zittingen elders, personeel, huisvesting en inkomen — en dat zonder vergelijkbare infrastructuur. Tegelijk gaat het dossier over tienduizenden pagina’s, juridisch en feitelijk buitengewoon complex, en staat het onder intens media- en politieke aandacht.

Hammerstein wijst op concrete risico’s: structurale tijdsgebrek ondermijnt gedegen voorbereiding en gesprekstijd met de cliënt, waardoor de kwaliteit van de verdediging en de positie van de advocaat zelf in gevaar komen. Strafrechtadvocaten hebben daarnaast te maken met bedreigingen, afluisteren, stigmatisering en in enkele gevallen zelfs eigen strafrechtelijk onderzoek. Volgens haar is verdedigen niet een productiefunctie om het proces ‘schoon’ te laten lopen, maar een taak van tegenspraak, controle en waar nodig vertraging — dat vergt tijd.

De kernvraag die zij teruggeeft aan de voorzitter luidt niet of de advocatuur levert, maar welke middelen en ruimte aan de verdediging geleverd moeten worden. Haar slotwens: dat de nieuwe raadsheren van Taghi vooral voldoende tijd en ruimte krijgen om hun taak onafhankelijk en verantwoord te vervullen.