Adeline (39) ging weer daten na relatiebreuk: 'Een vriendin vroeg of het niet vreemd was, na zestien jaar naar bed met een nieuwe man'
In dit artikel:
Journalist Adeline Mans (39) beschrijft het jaar na het einde van een zestien jaar durende relatie als tegelijk het verdrietigste en het leukste jaar van haar leven. Het afscheid kwam plots, tijdens een gewone doordeweekse avond in de woonkamer; ze kon de eerste nachten niet in hun huis blijven en week uit naar vrienden. In die kwetsbare periode werkte ze ’s nachts aan haar deadlines, huilde vaak en werd door vrienden en familie letterlijk en figuurlijk weer opgebouwd.
De eerste weken wisselden rust en totale ontreddering elkaar af: slapeloosheid, gebrek aan eetlust, obsessief opruimen en sporten. Ze hield zichzelf in het gareel — geen alcohol, veel huilen — tot ongeveer zes weken na de breuk, toen ze spontaan losliet en zich overgaf aan drinken, een sigaret en voorbijgaande intimiteiten. Dat uitrazen hielp haar even van het ergste af.
Omdat alles in een lange relatie met elkaar verweven raakt, moest Mans zichzelf opnieuw vinden. Ze verhuisde naar een nieuwe woonplek, veranderde haar ochtendroutine en legde met pen en papier vast hoe haar dagen voortaan eruitzouden zien. Tegelijk zoekt ze professionele hulp opnieuw en kiest bewust voor zelfzorg om niet verbitterd te raken. Ze raakte dichter betrokken bij vrienden met gezinnen: eten bij hen, slapen bij hen, en meer tijd met hun kinderen doorbrengen — wat enerzijds troost gaf, anderzijds het besef dat haar leven anders was geworden.
Op liefdesgebied ontdekte ze dat ze weer dingen kon voelen. Een nieuwe aantrekkingskracht maakte haar wankel en enthousiast, en lange appgesprekken boden troost, ook al bleek die relatie niet blijvend. Die ervaringen leerden haar wat ze wél en niet uit haar vorige relatie mee wil nemen.
Reizen speelde een grote rol in haar herstel: in twaalf tot veertien reizen — van een vriendinnenweekend in Ouddorp tot varen rond IJsland en carnaval op Sint Maarten, en een emotionele zonsopgang in Las Vegas — confronteerde ze zichzelf met verdriet en vrijheid. Ze concludeert dat je jezelf overal mee naartoe neemt, maar dat alleen reizen veel ruimte gaf om te voelen.
Uiteindelijk heeft ze ruim een jaar nodig gehad om de relatie te kunnen transformeren naar vriendschap. Haar ex, zijn nieuwe vriendin en hun familie blijven in elkaars leven; Mans is dankbaar dat die nieuwe relatie ruimte biedt voor vriendschap. Ze beschouwt het afgelopen jaar als noodzakelijke rouw- en herontdekkingsfase: pijnlijk, leerzaam en iets dat ze ondanks het verdriet niet had willen missen.