„Abortuszorg" is dekmantel voor doodslag

In dit artikel:

Een kritisch opiniestuk reageert op de plannen van minister Sophie Hermans van Volksgezondheid om de toegang tot zwangerschapsafbreking tussen 22 en 24 weken te verbeteren. Aanleiding is een door artsen van de NVOG gesignaleerd tekort aan mogelijkheden voor zwangeren in deze fase. Hermans noemt de voorgenomen proef het toegankelijker maken van bestaande abortuszorg binnen de huidige wettelijke kaders.

De auteur bestrijdt die formulering. Volgens het stuk suggereert de term „abortuszorg” dat het om gewone medische zorg gaat, terwijl zwangerschapsafbreking juridisch in principe strafbaar is en alleen onder voorwaarden door een bevoegde arts mag worden uitgevoerd. Ook wordt benadrukt dat de wettelijke grens niet simpelweg op 24 weken ligt, maar samenhangt met de levensvatbaarheid van de foetus.

De kritiek richt zich vooral op de situatie waarin een kind een late abortus overleeft. Op Kamervragen van SGP-Kamerlid Diederik van Dijk antwoordde Hermans dat dan zorg wordt verleend waarbij het voorkomen van lijden centraal staat. De auteur leest dit als een beleid dat niet primair op levensredding is gericht, maar op het pijnloos beëindigen van het leven. Hermans zei niet te weten hoe vaak zulke situaties voorkomen.

Het opiniestuk verwijst naar oudere studies waaruit blijkt dat ongeveer 38 procent van de kinderen die na 23 weken zwangerschap worden geboren, met goede zorg overleeft zonder ernstige beperkingen. Daarom stelt de auteur dat de voorgenomen aanpak op gespannen voet staat met de bescherming van levensvatbare kinderen en roept hij de regering op de abortuspraktijk juist terug te dringen.