Aantal gokverslaafden loopt spuigaten uit, 'en dit is pas topje van ijsberg'
In dit artikel:
Sinds de legalisering van online kansspelen in Nederland (oktober 2021) groeit het aantal mensen dat hulp zoekt voor gokverslaving snel. De landelijke cijfers van het Landelijk Alcohol en Drugs Informatie Systeem (LADIS) laten zien dat gokverslaving na een daling tussen 2019 en 2022 nu weer toeneemt; voor 2025 wordt gerekend op ruim 3.100 behandelde personen, een stijging van 13 procent ten opzichte van 2024. Het merendeel betreft mannen (87%) en bij de helft gaat het om mensen die voor het eerst in behandeling komen. LADIS wijst erop dat de stijging vooral te wijten is aan online gokken, al wordt de precieze registratie van waar iemand gokt nog niet altijd goed vastgelegd.
Nationaal Rapporteur Verslavingen Arnt Schellekens stelt dat deze ontwikkeling precies past bij wat werd gevreesd: de openstelling van de legale markt heeft niet alleen bestaande spelers teruggehaald, maar ook veel nieuwe gokkers aangetrokken, waarvan een deel problematisch gedrag ontwikkelt. Gokken kan bovendien financieel veel sneller escaleren dan veel middelenverslavingen — verliezen van tienduizenden euro’s in één avond komen voor — waardoor de schade vaak acuut en groot is.
Tegelijkertijd benadrukken hulpinstanties dat de officiële cijfers vermoedelijk het topje van de ijsberg vormen: naar schatting meldt 90 procent van de gokverslaafden zich niet bij verslavingszorg, en het duurt gemiddeld zo’n zeven jaar voordat iemand om hulp vraagt. Behandelcentra zagen de patiëntenpopulatie bovendien jonger worden: een ‘internetgeneratie’ met gemakkelijk toegang tot gokapps en reclames. Klinieken zoals SolutionS en Hervitas hebben hun capaciteit uitgebreid, maar kampen alsnog met volle wachtlijsten, waardoor vroegtijdige terugval voorkomt.
De Kansspelautoriteit bekijkt verdere maatregelen, maar waarschuwt dat te strikte regels de illegale markt kunnen versterken; het debat over reclame en normalisering van gokken blijft fel. De belangrijkste knelpunten zijn dus de aantrekkingskracht en toegankelijkheid van online gokken, reclame en beperkte behandelcapaciteit—factoren die samen de stijgende zorgvraag verklaren en beleidskeuzes bemoeilijken.