9 alarmerende gevallen zetten vraagtekens bij de veiligheid van donorbloed

In dit artikel:

Twee studies die in het artikel worden aangehaald, beweren dat bloedtransfusies met bloed van tegen COVID-19 gevaccineerde donoren ernstige gezondheidsproblemen kunnen veroorzaken. De onderzoekers beschrijven negen ongevaccineerde patiënten die na een transfusie onder meer trombose, hartontsteking, longembolie of orgaanfalen ontwikkelden; minstens twee patiënten overleden. Een genoemd geval betreft een baby van drie weken oud die na een transfusie een groot bloedstolsel kreeg en twee weken later stierf.

Volgens de auteurs kunnen bestanddelen van coronavaccins, zoals spike-eiwit, mRNA, lipiden en plasmide-DNA, langdurig in het bloed aanwezig blijven. Ook verwijzen zij naar vermeende fibrine-microklonters en naar meldingen in de Amerikaanse VAERS-database, waarin COVID-19-vaccins vaker in verband worden gebracht met bloedingen, trombose en orgaanfalen dan andere vaccins. Zij benadrukken dat VAERS geen gecontroleerd onderzoeksregister is en dat meldingen niet bewijzen dat een vaccin de oorzaak is.

Het artikel stelt verder dat bloedbanken donorbloed niet standaard testen op vaccinbestanddelen en dat verzoeken om bloed van ongevaccineerde donoren in onder meer Nieuw-Zeeland en de Verenigde Staten zijn afgewezen. De Amerikaanse FDA zou dergelijke gerichte donaties hebben ontmoedigd. Ook wordt gewaarschuwd voor mogelijke risico’s voor zwangere vrouwen en ongeboren kinderen, onder meer via bloedproducten zoals Rhogam.

De auteurs pleiten voor grootschalig onafhankelijk onderzoek, screening van donorbloed en het recht van patiënten om een donorbron te kiezen. Als voorbeeld noemt het artikel de 63-jarige Ems, die vijf dagen na een transfusie aan bloedstolsels overleed; een melding hierover zou volgens De Andere Krant door Sanquin zijn verzwegen. Sanquin reageerde op een vergelijkbaar artikel van Japanse wetenschappers dat de publicatie nog niet door vakgenoten was beoordeeld en dat de auteurs volgens de bloedbank onvoldoende specialistische expertise hadden.

De aangehaalde verbanden zijn echter niet hetzelfde als bewezen causaliteit. De tekst presenteert individuele gevallen, laboratoriumbevindingen en spontane bijwerkingenmeldingen als aanwijzingen, maar vermeldt geen robuust epidemiologisch bewijs dat bloed van gevaccineerde donoren gevaarlijker is. Grote bloedvoorzieningen en gezondheidsautoriteiten stellen dat er geen aangetoond extra transfusierisico bestaat. De centrale claim van het artikel blijft daarom omstreden en vraagt om onafhankelijk, gecontroleerd onderzoek.