8 x kringloopknallers: deze vondsten uit Tussen Kunst en Kitsch bleken duizenden euro's waard
In dit artikel:
Bezoekers van kringloopwinkels ontdekten in het televisieprogramma Tussen Kunst en Kitsch dat ogenschijnlijk alledaagse spullen bijzonder kostbaar waren. Hun vondsten waren samen tienduizenden euro’s waard.
Een vrouw kocht eind jaren negentig in Nunspeet voor vijf gulden een prent die ze als werk van M.C. Escher herkende. Expert Willem de Winter identificeerde die als Dauwdruppel uit 1948, een zeldzame mezzotint waarvan slechts 31 afdrukken bestaan. De waarde wordt geschat op 25.000 euro.
Een voor 100 euro gekochte microscoop bleek een Culpepper-microscoop uit circa 1730-1740 te zijn. Ondanks een ontbrekend onderdeel is het instrument, met originele kast en hulpstukken, volgens Fred Kats ongeveer 7.000 euro waard. Twee kommen die voor 2 euro waren gekocht, bleken laat-Ming- of kraakporselein te zijn. Ze zijn vermoedelijk met vroege VOC-ladingen uit China naar Nederland gekomen en worden geschat op 6.000 euro.
Ook een schilderij van 75 euro bleek een zeldzaam werk van de Haagse kunstenaar Johannes Aarts. Vooral de gepointilleerde schilderijen van de graficus zijn schaars; Willem de Winter taxeerde het exemplaar op 10.000 euro. Een vaas die voor 12,50 euro was meegenomen, werd door Rob Driessen herkend als een voorbeeld van de Nederlandse Nieuwe Kunst rond 1900, waarschijnlijk ontworpen door Chris van der Hoef. De waarde ligt rond 4.500 euro.
Een voor 1 euro gekocht VOC-bordje uit het Japanse Arita, gemaakt aan het einde van de zeventiende eeuw, bleek origineel en onbeschadigd. Tom Angevaren schatte het op 4.000 euro. Verder bleek een vermeend machineonderdeel van 4 euro een aluminium armband uit 1971 van ontwerper Gijs Bakker te zijn, met een waarde van circa 1.200 euro.
Tot slot werd een glas van 2,50 euro herkend als een zeldzaam Rotterdams glas uit ongeveer 1750-1760. Volgens Anna Laméris kan het aan een welgestelde Rotterdammer hebben toebehoord; de geschatte waarde bedraagt 8.500 euro.
Vandaag Inside: Albert Verlinde In de Wandelgangen: 'Dat ik dat ooit zou zeggen, dat zou je nooit geloven'