7 soundtracks van 2026 die je (nog) moet beluisteren

In dit artikel:

Filmmuziek blijft vaak op de achtergrond, maar kan een film ook nadrukkelijk sturen of zelfs overstijgen. De auteur selecteert zeven soundtracks die in 2026 tot nu toe het meest zijn beluisterd. De lijst zegt nadrukkelijk niets over de kwaliteit van de bijbehorende films.

Voor ‘Toy Story 5’ bewaakt de 82-jarige Randy Newman opnieuw de muzikale identiteit van de Pixar-reeks. Naast vertrouwde elementen voegt hij onder meer een mannenkoor toe aan de scènes met verdwaalde Buzz Lightyear-poppen. Het nummer van Taylor Swift is vooral een marketingzet: het klinkt tijdens de aftiteling en maakt geen deel uit van de film zelf.

‘The End of Oak Street’ wordt geprezen als bewijs dat Michael Giacchino een waardige opvolger van John Williams kan zijn. Waar Giacchino’s werk voor ‘Jurassic World’ vooral op spektakel leunde, krijgt hij hier ruimte voor romantische, melodische muziek. Zijn score bepaalt daardoor sterk de toon van het dinoverhaal.

De soundtrack van ‘Sentimental Value’ verscheen pas in 2026, hoewel de film van Joachim Trier al eerder in de bioscoop liep. De Poolse componiste Hania Rani kreeg alleen het script te lezen, waardoor ze een zelfstandig album kon maken. De pianistische, minimalistische muziek werd opgenomen in Abbey Road en Oslo, deels in het huis dat in de film centraal staat. Elk nummer is gekoppeld aan een personage en weerspiegelt diens emoties en familiegeschiedenis.

Voor de zwarte komedie ‘The Drama’, over een koppel gespeeld door Zendaya en Robert Pattinson wiens huwelijksplannen ontsporen, schreef Daniel Pemberton een uitzonderlijk experimentele score. De ongeveer twintig minuten muziek werden in één dag opgenomen en bestaan grotendeels uit klanken van slechts drie fluiten. Zonder beelden is het resultaat mogelijk moeilijk toegankelijk, maar juist de eigenzinnigheid past bij Pembertons stijl.

Ludwig Göransson breidt met ‘The Mandalorian and Grogu’ de muzikale wereld van zijn Star Wars-reeks uit. Zijn vertrouwde spaghettiwestern-invloeden, fluitende thema’s en het motief van de Mandalorian blijven behouden, terwijl een groter budget zorgt voor zwaardere koperblazers, een uitgebreider koor en vintage elektronica. De score is niet vernieuwend, maar werkt ook los van de film.

De Belgisch-Spaanse productie ‘Frontera’, die op 16 september in België uitkomt, speelt zich af in de Pyreneeën van 1943. Liesa Van der Aa schreef de muziek bij het verhaal van een grensbeambte die vluchtelingen voor het naziregime helpt ontsnappen. Haar score wisselt bewust tussen atonale, ongemakkelijke passages en meer open, toegankelijke muziek, waardoor het historische drama ook een universele emotionele lading krijgt.

Tot slot krijgt Charli XCX lof voor haar album bij ‘Wuthering Heights’. Wat begon als de opdracht voor één nummer groeide uit tot een volledige plaat, waarvan niet alle nummers in de film te horen zijn. De eigenlijke, ingetogen filmscore is van Anthony Willis, maar legt het volgens de auteur af tegen Charli’s donkere, energieke en sensuele songs, waaronder een samenwerking met John Cale. Daardoor trekt haar muziek uiteindelijk meer aandacht dan de film zelf.