5 groene juweeltjes

In dit artikel:

De fotograaf legt op Texel vijf van de kleinste, felgroene zangvogels vast — diertjes van circa zes gram die tussen bladeren schuilen en nauwelijks stilzitten. Omdat ze zo beweeglijk zijn en vaak in dicht gebladerte zitten, zijn honderden foto’s, veel geduld en razendsnelle reflexen nodig: de camera schiet tien beelden per seconde en soms zijn de vogels binnen drie frames alweer verdwenen. Een statief is te traag; alles gebeurt uit de hand.

- Vuurgoudhaan: relatief talrijk en volgens de fotograaf een van de mooiste, herkenbaar aan het kleine “vlammetje” op de kruin (oranje-rood bij het mannetje, geelachtiger bij het vrouwtje). De foto’s ontstonden na meer dan twee uur wachten in een laag gekroond bosje bij Oosterend.

- Goudhaan: vaker gezien dan de vuurgoudhaan, met grote ogen en een gele kruinstreep. Deze soort foerageert vaak in losse zwermen; in het gekozen bosje vloog een groep van ongeveer vijftien exemplaren, wat het maken van beelden vergemakkelijkte.

- Bladkoning: een zeldzame doortrekker die vooral in de herfst kort in Nederland verblijft en zich meestal hoog in het blad verstopt. Voor de fotograaf de moeilijkste prooi: ze zijn constant in beweging en zelden goed belicht — soms blijft er slechts 0,1 seconde om een bruikbaar plaatje te schieten.

- Pallas’ boszanger: een schaarse verschijning rond de winterovergang, vooral langs de duinen van Texel. De gemelde vogel werd nabij De Muy slechts één dag gezien; de foto toont duidelijk het kenmerkende petje met drie gele streepjes.

- Humes bladkoning: de zeldzaamste van het vijftal, meer grijzig-groen van kleur en vaak extreem beweeglijk. Enkele exemplaren bereiken Nederland in de herfst en kunnen tot vroeg winter in een gebied blijven; ze pikken insecten soms biddend van takjes.

Samen vormen deze soorten kleine, smaragdgroene pareltjes die met veel moeite en techniek voor het oog worden gehaald — een combinatie van lokale kennis van plekken op Texel, urenlange observatie en snelle handeling met de camera.