42 uur na explosie Osdorp is Patricia (45) weer thuis: 'Als ik wil slapen, zie ik weer die mensen die op de grond lagen voor me'

In dit artikel:

In Amsterdam-Osdorp konden zaterdag aan het eind van de middag de eerste bewoners van flat Remijden terug naar hun woningen, ruim 42 uur nadat er in de nacht van donderdag op vrijdag rond kwart over één een hevige explosie plaatsvond. De kracht van de ontploffing verwoestte sportschool Onna 365 en veroorzaakte verwondingen bij zeven mensen. Volgens berichtgeving van Het Parool waren mogelijk zeven tot acht jonge mannen bezig met het voorbereiden van explosieven voor een plofkraak; die poging zou misgaan. Drie verdachten zijn zaterdag aangehouden.

Het verhaal van Patricia Meuldijk (45) staat centraal in het verslag. Zij lag die nacht op de bank toen ze een felle flits en een enorme knal zag en later op de galerij met buren de vlammen filmde. In paniek verliet ze haar woning en liet twee katten achter; de jongste sprong uit haar armen en werd later door de dierenambulance opgehaald. Meuldijk zegt van zichzelf dat het niet goed met haar gaat: “Niet goed,” vertelt ze over haar emotionele staat, en ze wordt nog steeds achtervolgd door beelden van mensen op de grond en het geluid van instortend beton.

De terugkeer van bewoners ging niet vlekkeloos. Gemeente, GGD, Stadgenoot (de verhuurder) en hulporganisaties richtten in buurtcentrum Station Wildeman een uitlegpunt in waar per etage sleutels en maaltijden werden uitgedeeld. Stadgenoot lichtte toe dat het tijd kostte een veilige toegangsroute te realiseren: de gebruikelijke ingang lag bij de verwoeste sportschool, deuren moesten hersteld en de lift en technische installaties nagekeken worden. Bewoners werden ondersteund door brandweerlieden en hulpdiensten; in de hal van Remijden stonden brandweermensen klaar om op de liftknoppen te drukken en was nog de geur van vuurwerk aanwezig. Houten stellages markeren nu tijdelijk de ingang.

Meuldijk kreeg aanvankelijk een verkeerde sleutel; het juiste exemplaar moest later opnieuw opgehaald worden. Onder begeleiding van een Stadgenootmedewerker en haar zoon opende ze 42 uur na de explosie alsnog haar voordeur. Haar woning heeft schade en rommel; ze zegt dat ze, als het mogelijk was, liever zou verhuizen, maar noemt financiële drempels en gevoelens van onveiligheid: “Het maakt niet uit waar je woont,” aldus haar overweging dat nergens veilig lijkt.

Naast de individuele verhalen illustreert het verslag ook de logistieke nasleep: het coördineren van sleuteluitgifte, tijdelijke huisvesting van ontruimde bewoners (waaronder noodopvang in een Van der Valk-hotel), opvang door Rode Kruis en GGD, en onderzoek naar de oorzaak van de explosie. De zaak hangt samen met een vermoedelijke poging tot een plofkraak — een explosieve aanval op een geldautomaat — waarvoor politie en recherche de omstandigheden onderzoeken en arrestaties verrichtten.