120 micrometer (of de dikte van 2 mensenharen) te veel afgesleten: maakt dat een verschil? 5 vragen na GP van Las Vegas

In dit artikel:

Na de GP van Las Vegas werden beide McLaren’s gediskwalificeerd omdat de bodemplank (skid block) te veel was weggesleten. Het incident zette vraagtekens bij de ogenschijnlijke banaliteit van de oorzaak: een plank van enkele millimeters besliste over uitsluiting van twee topteams in de Formule 1.

De bodemplank is sinds 1994 verplicht om te zorgen dat wagens niet te laag over het asfalt rijden — een maatregel ingevoerd na de dodelijke ongelukken van Ayrton Senna en Roland Ratzenberger. Waar die plank vroeger uit Jabroc‑hout met titaniumplaatjes bestond (die ook de karakteristieke vonken veroorzaakt), worden moderne planken van Permaglass gemaakt: een licht, hittebestendig glasvezel‑kunststoflaminaat.

Teams moeten de originele dikte (10 mm) binnen een toegestane slijtage van 1 mm houden. Tot mei werd die controle redelijk globaal uitgevoerd met een mal; sindsdien meet de FIA ook met een Mitutoyo‑micrometer met een nauwkeurigheid van 0,001 mm. Die strakke meting legde McLaren bloot: bij Lando Norris bleef aan de voorkant 8,88 mm en achter 8,93 mm over — respectievelijk circa 0,12 en 0,07 mm te weinig (120 en 70 micrometer). Zulke microscopische afwijkingen kunnen in F1‑termen wél meetbare prestatievoordelen opleveren.

Waarom ging het mis bij McLaren? Mogelijke oorzaken zijn een voor te lage setup, extra slijtage door het hobbelige Las Vegas‑circuit en het feit dat het team door slecht weer en twee rode vlaggen minder oefendata had om slijtagepatronen te voorspellen. Andere teams ondervonden geen problemen, wat erop wijst dat McLaren de marge te krap heeft gekozen. Race‑ingenieur Massimo Bottiglieri vatte het kort samen als “een menselijke fout.”

Het voorval illustreert hoe extreem precies en onverbiddelijk de reglementen in de Formule 1 zijn geworden: zelfs een verschil kleiner dan de dikte van twee mensenharen kan het verschil zijn tussen een podium en diskwalificatie.