President Donald Trump heeft beloofd de Amerikaanse kolenindustrie weer op volle sterkte te brengen. Toch is de duidelijkste aanwijzing van enig herstel de sterke stijging van ernstige longziekten onder mijnwerkers die de brandstof winnen.
In centraal Appalachia heeft het percentage pneumoconiose onder ervaren mijnwerkers het hoogste niveau in decennia bereikt. De trend zet door, ook al ligt de nationale kolenproductie op minder dan de helft van de piek uit de late jaren 2000.
Een recent rapport van het National Institute for Occupational Safety and Health toont dat 19,6 procent van de Amerikaanse kolenmijnwerkers met minstens 25 jaar ervaring pneumoconiose ontwikkelde in de vijf jaar tot en met 2024. Dat is het hoogste gemiddelde sinds 1990. In centraal Appalachia bereikte het cijfer voor dezelfde groep 32,5 procent, het hoogste niveau sinds 1978.
Mijnwerkers met 15 tot 19 jaar ervaring in de regio vertonen nu percentages rond de 9 procent. Dat overtreft de niveaus die een generatie eerder onder 25-jarige veteranen werden gezien.
Zwarte longziekte daalde tot slechts 4 procent onder ervaren mijnwerkers in 1999 nadat het Congres de Coal Mine Health and Safety Act van 1969 en de Mine Safety and Health Act van 1977 had aangenomen. Die maatregelen creëerden de Mine Safety and Health Administration en stelden strenge limieten aan blootstelling aan kolenstof.
De productie steeg jarenlang terwijl de ziektecijfers daalden. De winst begon na 2000 te keren toen operators overstapten op hardere gesteenten die siliciumstof vrijgeven.
Siliciumstof is veel schadelijker voor de longen dan kolenstof alleen. De resulterende silicose treft kolenwerkers nu in patronen die vergelijkbaar zijn met die bij aanrechtbladenfabrikanten.
De Trump-regering heeft pogingen stopgezet om een regel uit 2024 af te dwingen die de toegestane blootstelling aan silicium zou halveren. Kolenbedrijven hebben de handhavingsaanpak aangevochten, ook al zeggen ze lagere limieten in het algemeen te steunen.
Het snelste wat kan gebeuren is zelfregulering door de mijnbouwindustrie. In plaats van te procederen tegen pogingen om mijnwerkers te beschermen, zouden ze dat zelf moeten doen.
Duizenden zieke mijnwerkers zijn afhankelijk van een federaal uitkeringsprogramma dat kolenbedrijven vaak vertragen via rechtszaken. Zonder nieuwe beschermingsmaatregelen waarschuwen experts dat elke toekomstige toename van mijnbouwactiviteiten nog grotere aantallen ongeneeslijke gevallen kan opleveren.