Zeven comedies uit de jaren negentig die met de jaren alleen maar slechter zijn geworden

Stallone, Hogan, DeGeneres en anderen spelen in films die nu als dieptepunten in hun carrière en cinematografische missers worden gezien

De jaren negentig brachten veel memorabele comedies voort, maar enkele films uit dat decennium springen er nu om de verkeerde redenen uit. Wat destijds doorging voor lichte entertainment, voelt nu vaak pijnlijk gedateerd, met humor die geforceerd overkomt en premisses die geen stand hebben gehouden.

Critici en publiek gaven deze films destijds soms nog een kans, maar de tijd is niet vriendelijk geweest. De volgende zeven titels staan regelmatig bovenaan lijsten met de grootste komische teleurstellingen van het decennium.

Stop! Or My Mom Will Shoot maakt van Stallone een lachertje

Sylvester Stallone kreeg een Razzie voor slechtste acteur in de film Stop! Or My Mom Will Shoot uit 1992. Estelle Getty, bekend van The Golden Girls, speelde zijn overheersende moeder die zich mengt in zijn politiewerk. Het dunne plot volgt het tweetal dat samen zaken probeert op te lossen.

Een bekend Hollywood-verhaal beweert dat Arnold Schwarzenegger Stallone de rol heeft aangesmeerd door eerst zelf interesse te veinzen. De film kreeg bij release slechte recensies en voelt nu nog ouderwets.

Mr. Nanny zet Hulk Hogan in een tutu

Terry Bollea, beter bekend als Hulk Hogan, speelde de hoofdrol in de familiekomedie Mr. Nanny uit 1993. De voormalige worstelaar vertolkt een gepensioneerde atleet die wordt ingehuurd om twee kinderen van een uitvinder te beschermen tegen een rivaal. Het script mengt elementen uit eerdere successen als Mr. Mom en Kindergarten Cop.

De film richtte zich op jonge kijkers, maar levert weinig grappen op en leunt op versleten gags. Hogan lijkt zijn best te doen, maar het project blijft meer dan drie decennia later een vergeetbare vehikel.

Weekend at Bernie's II sleept een dood premisse verder

Het vervolg Weekend at Bernie's II uit 1993 bracht Andrew McCarthy en Jonathan Silverman weer samen met het lijk van hun baas, gespeeld door Terry Kiser. Het tweetal reist naar de Maagdeneilanden op zoek naar verborgen geld terwijl ze doen alsof het lichaam nog leeft.

Daar waar de originele film nog enige charme vond in de absurde opzet, leunt het vervolg zwaarder op dezelfde grap met afnemend rendement. Het resultaat wordt algemeen gezien als een van de zwakkere komische sequels van het decennium.

Mr. Wrong mist de plank als romantische thriller

Ellen DeGeneres speelde in 1996 de hoofdrol in Mr. Wrong tegenover Bill Pullman. Ze vertolkt een vrouw die denkt de ideale partner te hebben ontmoet, tot ze zijn gevaarlijke kant ontdekt. De film schakelt onhandig over van romkom naar donkerder terrein.

De film scoorde een magere 7 procent op Rotten Tomatoes. De tonale onevenwichtigheid en ongelijke uitvoering maakten het een van DeGeneres’ minst succesvolle bioscoopfilms vóór haar latere televisiesucces.

Cool as Ice verspilt Vanilla Ice’ korte schijnwerper

Rapper Vanilla Ice speelde de hoofdrol in Cool as Ice uit 1991, als een motorrijdende muzikant die een meisje helpt wiens familie in een getuigenbeschermingsprogramma zit. Het project kreeg een gerapporteerde 3 procent critici-score op Rotten Tomatoes.

Geregisseerd door muziekvideoveteraan David Kellogg leunt de film zwaar op montages en een dun Romeo-en-Julia-achtig verhaal. De muziek en acteerprestaties worden in latere jaren nog strenger beoordeeld.

It's Pat: The Movie rekt een sketch te dun uit

Julia Sweeney hernam haar Saturday Night Live-personage Pat voor de film It's Pat: The Movie uit 1994. Het verhaal draait om de androgyne Pat die verliefd wordt op een ander persoon van onduidelijk gender, gespeeld door Dave Foley.

De film strekt een korte sketch-premisse uit over 77 minuten en herhaalt steeds dezelfde genderverwarring-grap. Veranderende maatschappelijke opvattingen over genderidentiteit hebben de centrale grap nog gedateerder gemaakt.

Simon Sez staat onderaan de lijst

Dennis Rodman speelde een Interpol-agent in de actiefilmkomedie Simon Sez uit 1999, met Dane Cook in een bijrol. Het plot draait om wapenhandelaren en een kidnapping. De film heeft een 0 procent critici-score op Rotten Tomatoes.

Na het succes van Space Jam hoopten studio’s dat een andere door een atleet geleide komedie zou slagen. In plaats daarvan werd de film bekend om zwak script, regie en acteerwerk dat met de tijd niet beter is geworden.

Tags bij dit artikel