- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Van schaduwverlies en djinn-politiek tot necromantische beproevingen en generatiemythen: deze verhalen belonen lezers die zowel technologie als magie omarmen

Fantasylezers slaan vaak de pure sciencefiction over, terwijl trouwe sci-fi-fans verhalen over zwaarden en profetieën afwijzen. Het combineren van de twee genres kan in het begin onzeker aanvoelen, maar verschillende romans doen het zonder elke element te verklaren. Ze laten geavanceerde technologie naast pure magie bestaan en nodigen lezers uit zich op het verhaal te richten.

Peng Shepherd onderzoekt geheugen en werkelijkheid in The Book of M

The Book of M volgt een wereld waarin mensen hun schaduw beginnen te verliezen, en met elk verlies verdwijnen herinneringen die de werkelijkheid zelf kunnen veranderen. Een man die zijn vrouw vergeet, zorgt ervoor dat zij uit het bestaan verdwijnt. Protagonist Ory zoekt naar zijn partner Max nadat zij haar schaduw verliest en op de vlucht slaat om hem te beschermen.

Peng Shepherd biedt geen technische uitleg of magiesysteem. Het resultaat is een spookachtig, dromerig einde van de wereld waarin vergeten mensen en plaatsen kan uitwissen. Het verhaal draait om wat herinnering bijdraagt aan identiteit en verbondenheid.

S. A. Chakraborty bouwt politieke intrige in The City of Brass

In The City of Brass werkt oplichter Nahri kleine oplichtpraktijken in achttiende-eeuws Caïro tot ze een echte djinn-krijger genaamd Dara oproept. Haar vergissing trekt haar mee naar Daevabad, een stad verscheurd door oude rivaliteiten tussen djinn-stammen en spanningen met de half-djinn.

S. A. Chakraborty put diep uit islamitische en Midden-Oosterse folklore. Het verhaal balanceert magie met echte sociale structuren, langdurige wrok en machtsstrijd die natuurlijk aanvoelen in plaats van gekunsteld.

N. K. Jemisin beschrijft catastrofe en controle in The Fifth Season

The Fifth Season toont een planeet die herhaaldelijk wordt verscheurd door enorme geologische rampen die Seasons worden genoemd. Orogenen, individuen die seismische krachten kunnen manipuleren, worden door de staat tot slavernij of executie veroordeeld. De roman won drie jaar op rij de Hugo Award voor Beste Roman, een unieke prestatie voor de volledige trilogie.

N. K. Jemisin weeft drie tijdlijnen in elkaar die samenkomen rond één vrouw in verschillende levensfasen. De structuur herkadert eerdere gebeurtenissen en verdiept de thema's van overleven en systemische onderdrukking.

Tamsyn Muir levert gothic mystery en sarcasme in Gideon the Ninth

Gideon the Ninth introduceert de grofgebekte zwaardvechtster Gideon, die als onwillige lijfwacht fungeert voor de necromante Harrowhark. Het tweetal reist naar een vervallen paleis voor dodelijke beproevingen tegen rivaliserende huizen en onthult een locked-room-moordmysterie te midden van gothic horror en legers van skeletten.

Tamsyn Muir geeft Gideon een scherpe, meme-achtige stem die contrasteert met de oude magie en de ernstige inzet. De toon blijft consistent en boeiend.

Harrow the Ninth test geheugen en rouw in de Locked Tomb-serie

Harrow the Ninth laat veel van de eerdere opzet varen en speelt zich grotendeels af in de tweede persoon. Harrowhark vertelt gebeurtenissen terwijl haar eigen herinneringen zijn veranderd, waardoor zowel personage als lezer in onzekerheid verkeren. De desoriëntatie weerspiegelt de effecten van diepgaand verlies.

De aanvankelijke verwarring maakt plaats voor meer duidelijkheid bij herlezing. De structuur versterkt de verkenning van hoe rouw de persoonlijke geschiedenis hervormt.

Simon Jimenez kadert mythe en romantiek in The Spear Cuts Through Water

The Spear Cuts Through Water volgt een soldaat en een halfgod-prins die een gevangen godin escorteren door een door oorlog verscheurd land. Het verhaal wordt gepresenteerd als een verhaal dat hardop aan een kleinkind wordt verteld, compleet met onderbrekingen van het publiek die in de tekst zijn verweven.

Simon Jimenez maakt van de roman iets performatiefs. Onder de centrale romance ligt commentaar op kolonialisme en overgeërfd familie trauma dat generaties overspant.