Zes over het hoofd geziene thrillers die Gone Girl evenaren in morele complexiteit

Deze vergeten films laten zien hoe gewone mensen in gevaar terechtkomen door leugens, geheimen en toenemende compromissen

Sterke thrillers betrekken kijkers vaak bij de medeplichtigheid voordat ze angst oproepen. Het publiek begrijpt de eerste leugen, snapt het motief erachter en stelt zich soms zelfs voor dezelfde leugen te vertellen. Die ene beslissing vraagt vervolgens om bescherming en trekt een ogenschijnlijk fatsoenlijk persoon naar handelingen die hij of zij ooit zou hebben veroordeeld. Gone Girl perfectioneerde deze langzame uitholling van de moraal.

De zes films hieronder bewegen zich in vergelijkbaar terrein. Geen van hen vertrouwt uitsluitend op een late plotwending. In plaats daarvan kijkt elke film hoe alledaagse impulsen verharden tot iets dreigends. Gewone mensen staan onder toenemende druk die hen dwingt tot de ene foute keuze na de andere, waarbij stukjes van hun vroegere zelf verdwijnen.

Calibre zet twee vrienden vast in een dodelijke doofpot

Calibre (2018) draait om twee levenslange vrienden Vaughn (Jack Lowden) en Marcus (Martin McCann) tijdens een jachtpartij in de Schotse Hooglanden. Een enkel catastrofaal ongeluk maakt hen verantwoordelijk voor twee doden en dwingt hen tot een pijnlijke keuze tussen bekentenis en verzwijging. Regisseur Matt Palmer draait de duimschroeven gestaag aan tot elk dorpsgesprek aanvoelt als een ondervraging.

Vriendschap verandert al snel in een last. Vaughn deinst terug voor de daad, terwijl Marcus praktische redenen aanvoert om te zwijgen. Lokale verdenkingen groeien, een vermist kind trekt aandacht en elke poging tot normaal gedrag vergroot alleen maar het schuldgevoel. Er is hier geen meestercrimineel of groot complot. Alleen twee mannen die ontdekken dat één vreselijke beslissing een volgende voortbrengt, waarbij elke stap hen meer van hun menselijkheid kost.

The Gift onthult het verborgen verleden van een echtgenoot

The Gift (2015) volgt het getrouwde stel Simon (Jason Bateman) en Robyn (Rebecca Hall) nadat ze naar Los Angeles verhuizen en Gordo (Joel Edgerton) tegenkomen, een ongemakkelijke kennis uit Simons schooltijd. Gordo's aanhoudende cadeaus en bezoeken onthullen geleidelijk een kant van Simon die Robyn nooit kende. Edgerton regisseert en acteert, en beheerst het onbehagen met precisie.

Gordo lijkt in eerste instantie de dreiging door zijn onuitgenodigde verschijningen en intense herinneringen. Details uit het gedeelde verleden komen echter naar boven en Simons zelfverzekerde houding begint er minder onschuldig uit te zien. Robyn moet het ware verleden van haar man reconstrueren uit bewijs dat hij nooit voor haar bedoeld had. De film raakt de kern van het huwelijk door te laten zien hoe gemakkelijk de geaccepteerde biografie van een partner kan barsten.

Side Effects verschuift de schuld en genreverwachtingen

Side Effects (2013) volgt Emily Taylor (Rooney Mara), een vrouw die worstelt met depressie na de vrijlating van haar man uit de gevangenis. Behandeling met een nieuw medicijn lijkt verband te houden met een schokkende daad tijdens slaapwandelen. De zaak lijkt in eerste instantie te gaan over geestelijke gezondheid, farmaceutische aansprakelijkheid en een arts wiens carrière op het spel staat.

Regisseur Steven Soderbergh blijft de grond onder het publiek verschuiven. Dr. Jonathan Banks (Jude Law) onderzoekt de zaak en merkt dat het verhaal rond Emily niet klopt. Mara levert een gelaagde prestatie en portretteert Emily als kwetsbaar, uitdrukkingsloos, bang, berekenend of echt gebroken zonder aan te geven welke versie te vertrouwen is. De film wisselt van genre terwijl het consistent blijft met de aanwijzingen die het al heeft gegeven.

Arlington Road maakt paranoia gerechtvaardigd

Arlington Road (1999) volgt de weduwnaar en professor Michael Faraday (Jeff Bridges), een expert op het gebied van binnenlands terrorisme die argwaan krijgt over zijn nieuwe buren Oliver (Tim Robbins) en Cheryl Lang (Joan Cusack). Zijn zorgen klinken paranoïde voor zijn omgeving, ook al stapelen de inconsistenties in de geschiedenis van de buren zich op.

De film laat Michael slim steeds instabieler overkomen terwijl zijn verdenkingen geloofwaardiger worden. Tim Robbins portretteert Oliver als angstaanjagend gewoon via glimlachen, barbecues en familiegesprekken die Michael doen lijken op de echte dreiging. De ontknoping levert een zeldzame combinatie van wreedheid en logica op die woede nergens laat landen.

A Simple Plan beproeft hebzucht en broederschap

A Simple Plan (1998) volgt broers Hank (Bill Paxton) en Jacob Mitchell (Billy Bob Thornton) samen met vriend Lou (Brent Briscoe) nadat ze een neergestort vliegtuig met meer dan vier miljoen dollar vinden. Ze besluiten het geld te verbergen tot ze het veilig kunnen claimen. Regisseur Sam Raimi laat flitsende technieken achterwege omdat het verhaal over hebzucht weinig versiering nodig heeft.

Hank begint met strenge regels om het geld niet uit te geven of aan iemand te vertellen. Al snel wordt iedereen die erbij betrokken is een complicatie. Paxton toont een redelijke man die redelijke excuses verzint voor onvergeeflijke daden. Thorntons Jacob wil weinig, maar beseft eerder dat het geld verandert hoe zijn broer naar hem kijkt. Het geld voelt nooit als blijvende vrijheid.

Before the Devil Knows You're Dead onthult familiebedrog

Before the Devil Knows You're Dead (2007) volgt broers Andy (Philip Seymour Hoffman) en Hank Hanson (Ethan Hawke) nadat Andy voorstelt om de juwelierszaak van hun ouders te beroven. Het plan met laag risico loopt al snel uit de hand en beschadigt huwelijken, financiën en hun relatie met hun vader. Sidney Lumet regisseerde op 82-jarige leeftijd en leverde vitaal en meedogenloos vakmanschap.

De gefragmenteerde tijdlijn bekijkt de ramp vanuit meerdere hoeken, waarbij elke passage meer schade onthult. Hoffmans Andy gelooft dat zijn intelligentie hem onderscheidt. Hawkes Hank worstelt al met schulden voordat de roof nog grotere angsten toevoegt. Hun vader Charles (Albert Finney) begrijpt geleidelijk dat het geweld dat de familie verscheurt van binnenuit komt. De echte horror ligt in het zien hoe dierbaren ontdekken hoeveel schade hun banden kunnen verdragen voordat de liefde zelf verandert.

Tags bij dit artikel