Zellner-broers brengen excentrieke alienkomedie Alpha Gang naar Toronto

Sterren als Léa Seydoux, Dave Bautista en Chris Pine gaan voluit voor de nieuwste wilde sci-fi film van de regisseurs.

De Zellner-broers zijn na hun Bigfoot-experiment van 2024 terug met weer een grensverleggende komedie die een internationaal ensemble in een steeds doller buitenaards scenario plaatst. De film, getiteld Alpha Gang en in première in de Special Presentations-sectie van het Toronto International Film Festival, mengt retro-esthetiek, jukeboxpop en toenemende absurditeit tot een uniek geheel.

Biker-aliens arriveren in stijlvolle vermomming

Het verhaal begint met weidse ruimtebeelden en landt vervolgens op een afgelegen Kroatisch kasteel dat fungeert als hoofdkwartier van de Alpha Gang. Kelvin Harrison Jr. speelt Alpha Three, een motorrijder in leren jas die Riley Keough verwelkomt als Alpha Six. De rest van de crew, waaronder Dave Bautista als Alpha Two, neemt de look aan van rebellen uit de jaren vijftig terwijl er oude nummers van The Crystals en Conway Twitty worden gedraaid.

In de beginscènes blijkt dat deze bezoekers over geavanceerde kennis beschikken, maar toch in de war raken van basaal menselijk gedrag. Ze interpreteren popnummers als gecodeerde boodschappen en zien emoties als een gevaarlijke besmetting waar geen geneesmiddel voor bestaat. Hun missie om de aarde te veroveren botst al snel met hun eigen groeiende fascinatie en onzekerheid.

Sterrenkracht voedt de chaos

Léa Seydoux leidt de groep als Alpha One en levert doodse observaties over het lage niveau van menselijke vooruitgang. Chris Pine arriveert later als Alpha Seven en zorgt meteen voor commotie, waaronder een gedenkwaardige badkamergevecht dat hij wint maar wel met een komisch verward uiterlijk. Andere castleden zoals Lily-Rose Depp, Doona Bae en Cate Blanchett completeren het ensemble.

De Zellners bouwen spanning op via een intern conflict: de Alpha Gang ontdekt dat een rivaliserende Beta Gang zich in hun gelederen heeft genesteld. De nieuwkomers geven de voorkeur aan elektronica en postrock, wat leidt tot een muzikale en ideologische botsing die het plot richting steeds gewelddadiger en surrealistische confrontaties stuurt.

Stilistische invloeden vormen een unieke toon

De film is volledig in Kroatië opgenomen en haalt visuele inspiratie uit Kenneth Angers Scorpio Rising, vermengd met echo’s van Mel Brooks en Rainer Werner Fassbinder. Een zorgvuldig samengestelde soundtrack ondersteunt elke scène en zet bekende hits uit de jaren vijftig en begin jaren zestig om in zowel komische commentaar als narratieve brandstof.

Het resultaat is een komedie die van stijlvolle setpieces naar pure slapstick gaat, terwijl de hele cast met een strak gezicht meewerkt. Met een lengte van 109 minuten bouwt de film vaart op door herhaalde escalatie in plaats van een traditionele plotafwikkeling.

Tags bij dit artikel