Zeewier is een vast ingrediënt geworden in veel keukens dankzij het voedingsprofiel en de lage milieubelasting. Hoewel het strikt genomen geen planten zijn, omvat de term duizenden zeesoorten zonder wortels of traditionele bladeren die rechtstreeks uit zeewater een hoge concentratie mineralen opnemen.
Soorten als nori, wakame en kombu onderscheiden zich door hun gehalte aan complexe polysachariden die het evenwicht van de microbiota bevorderen. Een analyse in The New York Times wijst erop dat de fermentatie van deze stoffen door darmbacteriën korte-keten vetzuren oplevert met positieve effecten op de spijsvertering.
Deze moleculen voeden en herstellen namelijk de cellen van het darmepitheel.
Zeewier levert alle negen essentiële aminozuren. Droge nori kan tot 47 procent eiwit per gram bevatten, een hoger aandeel dan kipfilet op droge basis, al zijn de gebruikelijke porties kleiner. Ook leveren ze ijzer en vitamine B12, voedingsstoffen die vooral nuttig zijn in diëten zonder dierlijke producten.
Jodium is een belangrijk mineraal voor de schildklierfunctie, maar een teveel kan problemen opleveren. Commerciële producten worden meestal geblancheerd, waardoor het jodiumgehalte tot veilige niveaus daalt. Mensen met schildklieraandoeningen moeten extra voorzichtig zijn en een specialist raadplegen voordat ze zeewier regelmatig gebruiken.
Mensen die zich zorgen maken over hun schildklier moeten voorzichtig zijn en een diëtist raadplegen.
Grote supermarkten bieden gedroogd zeewier meestal aan in de afdeling internationale producten. Knapperige zeewiersnacks behouden een groot deel van hun voedingsstoffen, al is het verstandig het natriumgehalte in de gaten te houden. Wie op zoek is naar andere texturen en smaken, kan verse zeesla kopen in gespecialiseerde winkels of online; die is vooral rijk aan calcium en andere micronutriënten.
Wil je een stap verder gaan, zoek dan online of in gespecialiseerde winkels naar verse zeesla, want die is bijzonder rijk aan calcium en andere micronutriënten.