Zaid Romero, de Argentijnse centrale verdediger van 1,90 meter die uitkomt voor Getafe, straalt aanwezigheid uit, zelfs als hij na de training zit. Met het clubtenue nog aan praat de speler, geboren in Mendoza in 1999, kalm en verstandig over het pad dat hem naar de top van het Europese voetbal heeft gebracht.
Alles aan Romero verwijst naar zijn familie. Zijn vader werkte als taxichauffeur en zijn moeder poetste huizen en werkte als kapster. Die bescheiden achtergrond heeft zijn karakter gevormd. “Ze zijn een voorbeeld voor mij. Ik ben wie ik ben dankzij hen”, zegt hij. Hij herinnert zich de offers om hem schoenen te kopen of naar trainingen te brengen en benadrukt dat zowel makkelijke als moeilijke momenten hem waardevolle lessen hebben geleerd.
Zijn grootvader Domingo, die op zijn achtste begon met schoenen poetsen en daarna zijn hele leven koffie verkocht, blijft een inspiratiebron. Romero zegt dat het dagelijkse werk en de waarden die hij hem heeft meegegeven nog steeds aanwezig zijn in zijn leven op en buiten het veld.
Een alternatief voor voetbal overwoog hij nooit. Op zijn 21e vertrok hij met zijn vrouw vanuit Mendoza naar Buenos Aires, beiden nog erg jong. De verhuizing was een schok, maar ook de eerste stap naar volwassenheid. In Europa, na zijn transfer naar Club Brugge, beleefde hij periodes als invaller die zijn zelfvertrouwen op de proef stelden. “Je vraagt je altijd af of je wel had moeten komen of een fout hebt gemaakt”, erkent hij, maar hij benadrukt dat zijn geloof hem hielp om te blijven geloven dat alles voorbestemd was.
De komst naar Getafe betekende een keerpunt. Trainer José Bordalás gaf hem vanaf dag één volledig vertrouwen. Romero greep zijn kans, toonde zijn temperament en werklust, en werd beloond met speeltijd. “Ook als je op de bank zit, als je werkt krijg je uiteindelijk je beloning”, reflecteert hij. Hij benadrukt dat de coach het beste uit elke speler haalt en dat hij buiten het veld een toegankelijke en familiaire persoon is.
Getafe speelt tegen Barcelona in een wedstrijd die maximale concentratie vraagt. Romero legt uit dat je je moet aanpassen aan elke tegenstander: van vaste spitsen als Lewandowski tot dynamische profielen als Raphinha, Olmo of Lamine Yamal. “Je mag niet afdwalen”, waarschuwt hij over de kwaliteit van de blaugrana-aanvallers. Hij benadrukt dat de ploeg vorig seizoen al karakter toonde door grote clubs te verslaan en dat “niets onmogelijk is voor wie gelooft”.
Over de Gouden Bal is Romero duidelijk en stellig. “Ik ben Argentijn en ik stem altijd op Messi, omdat hij de beste aller tijden is”. Hij bewondert jonge talenten, maar vindt dat de speler uit Rosario, op 39-jarige leeftijd en na het gewonnen WK, nog steeds op een onbereikbaar niveau staat. Hij prijst ook de bescheidenheid van de ster: “In zijn hele carrière heeft hij nooit gezegd dat hij een Gouden Bal moest winnen. Het is bewonderenswaardig hoe hij als de beste altijd bescheiden blijft”.
Er was nooit een plan B. Als het mislukt was, was ik waarschijnlijk taxichauffeur geworden, want mijn vader had veel contacten.