You Can See Everything biedt een meeslepende kijk op Elizabeth Holmes en bedrog

Het bijna drie uur durende documentaire van Nathan Fielder en Lance Oppenheim krijgt lovende kritieken en zorgt voor awardsgerucht met zijn inventieve benadering van een berucht verhaal

De documentaire You Can See Everything heeft sinds de festivalpremière veel aandacht getrokken, mede door de aanhoudende publieke fascinatie voor Elizabeth Holmes en het creatieve team achter het project. De film, mede geregisseerd door Nathan Fielder en Lance Oppenheim, volgt de voormalige Theranos-leiding in de weken voordat ze haar straf uitzit.

Holmes laat camera’s toe in haar laatste vrije dagen

De bijna drie uur durende film begint in het voorjaar van 2023. Holmes woont dan in een bescheiden huis in Del Mar, Californië, met haar partner Billy Evans en hun jonge kinderen. Ze stemt ermee in dat de filmmakers haar perspectief vastleggen. Met nog ongeveer een maand voordat ze zich meldt bij Federal Prison Camp Bryan in Texas, presenteert ze het project als een kans om haar kant van het Theranos-verhaal te vertellen.

Fielder, bekend van Nathan for You en The Rehearsal, fungeert zowel als interviewer als zichtbaar aanwezige figuur. Vroege scènes tonen alledaagse momenten, waaronder meningsverschillen over koken, een zwempartij in de oceaan en het echtpaar dat kijkt naar de Hulu-serie The Dropout. Holmes en Evans bespreken ook plannen om delen van de bloedtesttechnologie, het kernpunt van haar fraudeveroordeling, nieuw leven in te blazen.

Lovende kritieken voor een originele documentaireprestatie

Vroege festivalvertoningen zorgden voor sterke mond-tot-mondreclame die standhoudt bij bredere beoordeling. De film houdt een perfecte score van 100% op Rotten Tomatoes en behoort tot de best beoordeelde titels in de Metacritic-geschiedenis met een gewogen score van 98. Recensenten prijzen de originaliteit en de manier waarop de film vaart houdt over de lange duur.

Het verhaal splitst zich in twee duidelijke helften. Holmes geeft zich halverwege over aan de gevangenis, waarna de toon verandert. De tweede helft groeit uit tot een bredere verkenning van waarheid, perspectief en de gevolgen van bedrog, terwijl het verhaal toch verankerd blijft bij de centrale figuur.

Aardigheid, controle en narratieve wendingen houden kijkers uit balans

Een van de meest opvallende elementen is de onverwachte band tussen Holmes en Fielder. Ondanks zijn herhaalde uitspraken dat haar verleden vertrouwen moeilijk maakt, ontstaat er een oprechte connectie die de aannames van de kijker compliceert. Evans komt naar voren als een grilliger figuur die op meerdere momenten de controle over het verhaal neemt en een agressieve kant toont die spanning veroorzaakt met de regisseurs.

De regisseurs weigeren makkelijke antwoorden te geven. Tegen het einde stelt een deelnemer direct de vraag of Fielder zelf te vertrouwen is als verteller, een moment dat het publiek dwingt alles wat ze hebben gezien opnieuw te overwegen. Het resultaat is een documentaire die speelt met verwachtingen van vorm en blijvende vragen oproept over waarneming en werkelijkheid.

Branchewaarnemers bespreken al de mogelijkheid dat You Can See Everything de eerste documentaire wordt die genomineerd wordt voor de Academy Award voor Beste Film. De combinatie van kritische lof, publieke betrokkenheid en structurele durf positioneert de film als sterke kanshebber voor de prijzen dit seizoen.

Tags bij dit artikel