Sommige voetballers hebben de dagelijkse routine nodig om op topniveau te presteren, terwijl anderen pas op grote toernooien hun beste versie laten zien. Xherdan Shaqiri behoort duidelijk tot de tweede categorie. Zijn professionele loopbaan kent een van de opvallendste tegenstrijdigheden in het huidige voetbal: een rondreis langs de grootste Europese clubs waar hij een bijrol kreeg, maar met het shirt van Zwitserland een beslissende figuur werd.
Het palmares van Shaqiri bij topclubs oogt indrukwekkend door de namen, maar toont een beperkte inbreng. Tussen 2012 en 2015 maakte hij deel uit van Bayern München, waar hij een Champions League en drie landstitels won. Zijn bijdrage werd echter overschaduwd door legendes als Robben, Ribéry, Müller en Kroos. In 81 wedstrijden kwam hij tot 17 goals en 11 assists, altijd als aanvulling in een dominant team.
Zijn periode bij Inter Milaan in 2015 duurde slechts zes maanden en 20 duels met drie treffers. Daarna, bij Olympique Lyon in het seizoen 2021-2022, noteerde hij 44 wedstrijden en zes doelpunten zonder zich te vestigen. Bij Liverpool onder Klopp, tussen 2018 en 2021, schitterde hij op enkele momenten, zoals met twee assists in de historische comeback tegen Barcelona, maar hij werd nooit een vaste basisspeler en haalde nooit dubbele cijfers in een competitie.
Met het shirt van Zwitserland verandert het verhaal volledig. Shaqiri speelde 125 interlands en scoorde 32 keer. Hij werd de enige Zwitser die in zes grote toernooien op rij wist te scoren, zowel op EK’s als WK’s, met vijf treffers per toernooi. Hij nam deel aan zeven opeenvolgende edities zonder ooit een oproep te missen.
Zijn deelnames omvatten het WK 2014, het EK 2016, het WK 2018, het EK 2021, het WK 2022 en het EK 2024. In elk daarvan leverde hij beslissende momenten die hem tot een icoon maakten voor de Zwitserse fans.
Na zijn periode bij Chicago Fire in de MLS tussen 2022 en 2024, waar hij spectaculaire goals maakte maar het team niet naar de play-offs loodste, kondigde Shaqiri na het EK 2024 zijn afscheid van de nationale ploeg aan. In augustus van datzelfde jaar tekende hij voor een terugkeer bij FC Basel, de club waar hij werd opgeleid.
Op 34-jarige leeftijd geniet de voetballer van een tweede kans thuis. Zonder de druk van internationale toernooien levert hij nog steeds momenten van klasse vanaf de bank in de Zwitserse Super League en behoudt hij de genegenheid van het publiek dat hem zag opgroeien.
Het verhaal van Xherdan Shaqiri toont dat succes in het voetbal niet altijd absolute regelmaat over een heel seizoen vereist. Voldoende is het om te schitteren wanneer het ertoe doet. Zijn naam blijft voor altijd verbonden aan de zomers van de grote toernooien en aan een Zwitserland dat zonder hem het WK 2026 met een opvallende afwezigheid tegemoet gaat.