Woody Harrelson heeft de afgelopen jaren een eigenzinnig pad bewandeld door te schakelen tussen grote studiofranchises en gedurfde arthouseprojecten aan de andere kant van de Atlantische Oceaan. Vier jaar na zijn memorabele rol in Ruben Östlunds winnaar van de Gouden Palm Triangle of Sadness keert de acteur terug in de schijnwerpers van Cannes in Full Phil, een nieuwe komedie van de Franse regisseur Quentin Dupieux waarin hij wordt gekoppeld aan Kristen Stewart.

Harrelson landt Full Phil nadat producer een cruciale ontmoeting regelt

De kans kwam snel tot stand nadat Harrelsons langdurige assistent en producer Ilya Bronchtein hem had aangespoord om het recente werk van Dupieux te bekijken. Na het zien van Yannick en The Second Act was hij meteen onder de indruk van de scherpe, onvoorspelbare stijl van de regisseur.

Er volgde een ontmoeting in Parijs met Dupieux en zijn producer Hugo Sélignac. Toen Dupieux vertelde dat hij nog hoopte dat Jim Carrey het script zou lezen, bood Harrelson aan om hen in contact te brengen. Bronchtein stuurde het gesprek al snel in de richting van Harrelson zelf die de rol zou nemen.

Snelle opnames weerspiegelen de intensiteit van het theater

Van die eerste ontmoeting in Parijs tot de voltooiing van de hoofdopnames duurde het hele proces ongeveer twee maanden. Dupieux verzorgt zelf het schrijven, regisseren, filmen en monteren, wat snelle besluitvorming op de set mogelijk maakte.

Alleen de eerste twee dagen besloegen bijna 18 pagina's dialoog tussen Harrelson en Stewart in een hotelkamer. Harrelson beschreef de ervaring als veeleisend maar opwindend omdat de regisseur zo snel tussen scènes schakelt.

Vader-dochterverhaal test familiebanden in Parijs

Harrelson onthulde alleen de brede verhaallijn. Hij en Stewart spelen een strijdende vader en dochter die naar Parijs reizen in de hoop hun gespannen relatie te herstellen. De gebeurtenissen lopen al snel uit de hand.

Stewart levert een opvallende prestatie in Full Phil

Harrelson had Stewart jaren eerder ontmoet toen ze net begon. Sean Penn had haar talent toen al geprezen. Hij noemde haar werk in de nieuwe film fantastisch en zei dat hij uitkijkt naar de definitieve versie.

Dupieux brengt Fellini-achtige energie naar de set

Harrelson vergeleek de grotere-dan-leven persoonlijkheid van Dupieux met zijn mentale beeld van Federico Fellini. Hij merkte duidelijke verschillen op met Östlund, wiens meer afgemeten aanpak hij ook bewondert na Triangle of Sadness.

Nieuwe Matthew McConaughey-serie Brothers brengt fictie naar echte vriendschap

Harrelson en Matthew McConaughey, vrienden sinds 1997, spelen in een aankomende serie genaamd Brothers. Ze spelen opgeblazen versies van zichzelf in een fictief verhaal dat put uit langdurige internetgeruchten over of ze misschien familie zijn.

De eerste acht afleveringen draaien om Harrelson die arriveert op McConaugheys ranch in Texas met zijn bus, die vervolgens de rest van het verhaal op dezelfde plek blijft staan.

Harrelson omarmt Europese projecten ondanks lager salaris

Hij uitte een sterke interesse om door te gaan met werken met Franse regisseurs en andere Europese filmmakers. Hoewel de financiële beloningen kleiner zijn dan Hollywood-studio-overeenkomsten, gelooft Harrelson dat de kwaliteit van het verhalen vertellen per hoofd uitzonderlijk hoog blijft op het continent.

Acteur geeft prioriteit aan passieprojecten boven veilige keuzes

Harrelson zei dat hij nu strengere normen hanteert bij het kiezen van rollen. Hij herinnerde zich advies van Emma Stone om alleen projecten na te streven die echt opwinding opwekken in plaats van lichte nieuwsgierigheid.

Hij is ook van plan om in juni een nieuwe Netflix-film genaamd Cackling of the Dodos te draaien naast Sam Rockwell, met Jason Bateman als regisseur. Andere projecten omvatten stemwerk voor de Fabulous Furry Freak Brothers-serie en blijvende interesse in theater, hoewel hij zich nu beperkt tot komedies op het toneel.

Harrelson vermijdt nieuws en harde recensies voor zijn mentale gezondheid

De acteur gaf toe dat hij grotendeels nieuwsberichten vermijdt omdat hij zich daardoor overweldigd voelt. Hij weigert ook recensies van zijn werk te lezen nadat een bijzonder harde recensie ooit zijn kijk beïnvloedde tijdens een toneelproductie.