In de barre woestijnen van de Verenigde Arabische Emiraten, waar regen ongeveer één keer per jaar valt en overstromingen veroorzaakt, de temperatuur vaak boven de 50 graden uitkomt, het grondwater een hoge zoutconcentratie heeft en de bodem grotendeels uit zand bestaat, leidt Shamal Mohammed pogingen om komkommers, tomaten, meloenen en bessen te telen. Hij leidt een drie jaar oude incubator voor landbouwtechnologie ter waarde van 200 miljoen dollar die wordt gerund door Silal, een voedselproductiebedrijf dat door de regering van Abu Dhabi is opgericht om de binnenlandse landbouw te versterken.
Mohammed, een Irakees met twintig jaar ervaring in bodem- en irrigatiebeheer in het Verenigd Koninkrijk, begeleidt bezoekers door de glazen ruimtes van de faciliteit waar onderzoekers uit twintig landen opkomende technologieën evalueren. Het initiatief reageert op wijdverbreide landdegradatie door woestijnvorming en zoekt oplossingen die landbouw onder steeds extremere klimaatomstandigheden mogelijk moeten maken. “Als het hier lukt, lukt het overal,” zegt hij tijdens een rondleiding over de proefvelden en kassen.
Sinds de opening heeft het centrum zeventig bedrijven gehuisvest om hun innovaties te testen en, waar haalbaar, financiering te verkrijgen. De experimenten variëren van garnalenkweek binnenshuis en nanotechnologische coatings om kassen tegen fel zonlicht te beschermen tot robotsystemen die de rijpheid van fruit beoordelen. Slechts drie initiatieven zijn verder gekomen dan de kritieke beginfase en hebben commerciële activiteiten opgezet: een apparaat voor het meten van bodemvocht, droogtetolerante quinoa-variëteiten en irrigatiesensoren die in realtime werken. Veel andere concepten functioneren technisch wel, maar stuiten op economische obstakels die opschaling verhinderen.
De VAE importeert ongeveer negentig procent van zijn voedsel, waarvan een groot deel via de Straat van Hormuz binnenkomt. Dat heeft leiders ertoe aangezet technologische vooruitgang na te streven voor meer zelfvoorziening en minder afhankelijkheid van olie-inkomsten. De wereldwijde vraag naar technologieën die zijn aangepast aan droge gebieden groeit jaarlijks met ongeveer vijftien procent en zou dit jaar volgens marktonderzoek 4,2 miljard dollar bedragen. United Arab Emirates beschikt over de middelen en het klimaat om de uitbreiding van de teelt in Afrika, het Midden-Oosten en andere regio’s met vergelijkbare problemen te ondersteunen.
Eerdere pogingen tot grootschalige irrigatie in de woestijn na de oprichting van de VAE in 1971 putten het grondwater uit en werden stopgezet. De huidige ontzoutingscapaciteit bedraagt 1,6 miljard gallon per dag via zeventig installaties, maar de energiekosten maken het water te duur voor de meeste landbouwtoepassingen. Dunne winstmarges in de landbouw en concurrentie uit gunstiger streken vormen extra hindernissen.
Op het onderzoeksterrein wordt ruimte vrijgemaakt voor Limagrain Vegetable Seeds, de grootste wereldwijde zaadveredelaar waarin het staatsinvesteringsfonds van Abu Dhabi in juni een belang van 35 procent verwierf. Het bedrijf plant laboratoria om plantendna te bewerken en eigenschappen te selecteren die geschikt zijn voor extreme hitte, droogte en zoute omstandigheden. “Het kan tien jaar duren,” merkt Mohammed op. “Maar als we één ras ontwikkelen dat commercieel wordt, is dat de heilige graal.”
Technisch gezien kun je met genoeg technologie en geld alles in de woestijn telen. Maar de vraag is hoe rendabel het is.
Mohammed ontvangt wekelijks honderden voorstellen en richt zich op die met een realistisch pad naar winstgevendheid. Hoewel sommige bedrijven zijn overgestapt op landschaps- of golfbaanprojecten waar de opbrengsten hoger liggen, blijft de incubator nieuwe partijen aantrekken die op zoek zijn naar doorbraken die voorheen onbruikbaar land productief kunnen maken.