Winter Kills steekt uit als een opvallende politieke samenzweringsthriller uit de jaren 70

De chaotische productie en de sterrencast van de film onderscheiden het in een decennium dat werd gekenmerkt door intriges op het witte doek

De jaren 70 vormden een hoogtepunt voor Amerikaanse politieke samenzweringsthrillers. Echte schandalen zoals Watergate en het aftreden van president Richard Nixon voedden het wantrouwen van het publiek, terwijl de opkomst van New Hollywood en veranderingen bij de MPAA ruimte gaven aan gedurfdere verhalen. Filmmakers putten uit film noir, spionageverhalen en horrorthema’s om gewone mensen te laten verzeilen in hooggeplaatste complotten.

Van de films uit dat decennium springt Winter Kills eruit als een sterk voorbeeld. De film verscheen in 1979 en is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1974 van Richard Condon. Hij vertelt een dun verhuld verhaal rond de moord op president John F. Kennedy. Condon had eerder al vergelijkbaar terrein verkend met zijn werk dat uitgroeide tot de klassieker The Manchurian Candidate.

Een productie vol vertragingen en echte drama’s

De opnames van Winter Kills begonnen in 1977 onder leiding van scenarioschrijver-regisseur William Richert met een cast vol grote namen onder aanvoering van Jeff Bridges. Het project kwam al snel meer dan een jaar stil te liggen. Richert draaide in die periode een andere film om extra financiering te regelen. Tegen de tijd dat de film in de bioscoop kwam, was een van de producenten vermoord en de ander gevangengezet.

John Huston brengt gezag en excentriciteit in de rol van Pa Kegan

Veteraan John Huston speelde de machtige patriarch Pa Kegan. Huston had eerder regieklassiekers als The Maltese Falcon en The African Queen op zijn naam staan en leverde ook memorabele acteerprestaties in Chinatown en andere films. Zijn werk in Winter Kills combineert autoriteit met een eigenzinnige humor, die zowel zijn noir-wortels als zijn optredens in onconventionele films uit de jaren 70 weerspiegelt.

Huston keerde later terug naar het werk van Condon door in 1985 de verfilming Prizzi’s Honor te regisseren, wat zijn affiniteit met de scherpe vertelstijl van de auteur onderstreepte.

Jeff Bridges draagt een indrukwekkende ensemblecast

Bridges speelt Nick Kegan, de erfgenaam die familiegeheimen ontrafelt. De rol bouwde voort op zijn eerdere everyman-imago uit The Last Picture Show en voorspelde latere dramatische rollen. De bijrollen worden gespeeld door Belinda Bauer, Ralph Meeker, Toshiro Mifune, Eli Wallach, Sterling Hayden, Tomas Milian, Elizabeth Taylor, Anthony Perkins en Joe Spinell, waardoor een rijke galerij van personages ontstaat die de toenemende absurditeit van het verhaal versterkt.

De zwarte humor onderscheidt Winter Kills van zijn tijdgenoten

In tegenstelling tot somberder films als Three Days of the Condor of The Parallax View kiest Winter Kills voor een donkere komische toon die doet denken aan Stanley Kubricks Dr. Strangelove. Het verhaal volgt Nick terwijl hij steeds onwaarschijnlijker figuren en gebeurtenissen tegenkomt en vangt zowel de absurditeit als de verontwaardiging rond politieke complotten. Het resultaat blijft een van de meest eigenzinnige films in het subgenre.

Tags bij dit artikel