De film uit 1998 What Dreams May Come ontleende zijn titel aan Hamlets beroemde monoloog over sterfelijkheid en het onbekende. Regisseur Vincent Ward creëerde een visueel rijke fantasy over de geest van een overleden kinderarts die door de schilderachtige rijken van hemel en hel navigeert.
De film is een bewerking van Richard Mathesons gelijknamige roman uit 1978. Matheson, een productief sciencefictionschrijver, verwerkte in het verhaal doordachte thema's die zelden in mainstream Hollywoodproducties aan bod komen. Het project had een geraamde budget van 90 miljoen dollar, exclusief marketingkosten.
Ondanks de omvang bracht de film wereldwijd iets meer dan 70 miljoen dollar op. Het publiek bleef grotendeels weg bij dit sentimentele verhaal over verdriet, liefde en het hiernamaals. Critici gaven het een matige score van 51 procent op Rotten Tomatoes op basis van 67 recensies.
The movie is so good it shows us how it could have been better. It seems headed for a great leap, we can sense it coming, and then it settles.
Robin Williams speelde Dr. Chris Nielsen, die tijdens een vakantie in Zwitserland de schilderes Annie ontmoet, gespeeld door Annabella Sciorra. Het stel trouwt en krijgt twee kinderen, maar daarna volgt de ene tragedie na de andere. Beide kinderen komen om bij een auto-ongeluk en jaren later overlijdt Chris zelf ook bij een crash.
In het hiernamaals verschijnt de hemel als een gepersonaliseerde, vloeiende wereld die voortkomt uit de verbeelding van de bewoner en hier is weergegeven in impressionistische stijlen die doen denken aan Annie's schilderijen. Chris krijgt begeleiding van onder meer een oude vriend, gespeeld door Cuba Gooding Jr., en een stewardess vertolkt door Rosalind Chao.
Wanneer Annie zelfmoord pleegt, daalt Chris af naar de hel, die wordt verbeeld met hoekige, aan Bosch en Escher herinnerende beelden. Max von Sydow verschijnt als de Tracker die hem helpt op zijn tocht. De film kreeg Academy Award-nominaties voor Art Direction en Visual Effects en won uiteindelijk de laatste prijs, ten koste van Armageddon.
De commerciële mislukking zette regisseur Vincent Ward in een professioneel vacuüm, waardoor hij slechts twee films meer maakte. Robin Williams, die bekendstond om zijn risico's, combineerde dit project met andere ambitieuze maar onderpresterende films uit de jaren negentig zoals Being Human.