Ann Hornaday, de ervaren filmcriticus die meer dan twee decennia bij The Washington Post werkte, overleed zondag thuis in Baltimore. Ze was 66 en had gestreden tegen glioblastoom, een agressieve vorm van hersenkanker.
Hornaday trad in 2002 in dienst bij de Post en bleef er tot 2025. Tijdens haar loopbaan schreef ze honderden recensies, diepgravende profielen en reportages over landmarkfilms als “The Hurt Locker,” “Jaws” en “Oppenheimer.”
Washington Post-hoofdredacteur Matt Murray prees haar bijdrage in een verklaring. “For many years, Post readers were blessed by Ann’s informed, insightful, warm, accessible, and totally unique voice,” zei Murray. “Reading her work was like talking with a close — if much more knowledgeable — friend.”
For many years, Post readers were blessed by Ann’s informed, insightful, warm, accessible, and totally unique voice. Reading her work was like talking with a close — if much more knowledgeable — friend.
In 2008 werd Hornaday genomineerd voor de Pulitzerprijs voor kritiek. Haar inzending bevatte onder meer haar recensie van “There Will Be Blood.” Ze schreef ook het boek “Talking Pictures,” dat lezers leert hoe ze films kunnen bekijken en begrijpen, en voltooide voor haar dood een manuscript over de totstandkoming van “All the President’s Men.”
Voordat ze bij de Post aan de slag ging, werkte Hornaday als freelancejournalist in New York en leverde bijdragen aan The New York Times en Premiere. Twee jaar was ze persoonlijk assistent van Gloria Steinem bij Ms. Magazine. Eerder was ze filmcriticus bij de Baltimore Sun en de Austin American-Statesman.
Ann Mills Hornaday werd geboren op 9 maart 1960 in Iowa City en werd geadopteerd door William R. Hornaday Jr. en Mary Mills. Ze groeide op in Des Moines, studeerde in 1982 af aan Smith College in government en was later actief als parochiaan en catechese-docent in Baltimore.
Ze wordt overleefd door haar echtgenoot van 26 jaar, Dennis Greenia; hun dochter Victoria Greenia; stiefdochter Leila Greenia; en broer William Hornaday III.