Meer dan tien jaar voordat de John Wick-franchise bullet-time-schietpartijen tot een wereldwijd fenomeen maakte, introduceerde een andere op een strip geïnspireerde actiefilm het publiek in een verborgen wereld van elite-assassins. Die film uit 2008 kreeg goede kritieken en solide bioscoopopbrengsten, maar een vervolg kwam er nooit. Vandaag heeft de film een trouwe cultvolgers terwijl de John Wick-franchise wereldwijd meer dan een miljard dollar heeft opgebracht.
Nu het vijfde John Wick-deel nog op zich laat wachten, klimt de eerdere film opnieuw in de streamingranglijsten. Volgens recente gegevens van FlixPatrol staat hij deze week hoog in de binnenlandse Starz-chart en trekt hij hernieuwde interesse van fans die zijn kenmerkende visuele stijl waarderen.
De film heeft James McAvoy in de hoofdrol als een jongeman die ontdekt dat hij afstamt van een geheime orde van assassins die wordt geleid door een eeuwenoud weefgetouw. Angelina Jolie speelt een meester-scherpschutter die hem traint, terwijl Morgan Freeman de raadselachtige leider van de orde vertolkt. In een van zijn eerste grote studiorollen verschijnt Chris Pratt in een bijrol.
Destijds was McAvoy bekend van zijn werk in de Kronieken van Narnia-serie en het Oscarwinnende drama Atonement. Het project kwam voordat hij werd gecast als Professor Charles Xavier in de herstart van de X-Men-films.
Het verhaal is gebaseerd op een stripreeks van Mark Millar, die later een vergelijkbaar high-concept sjabloon gebruikte voor de Kingsman-boeken die hun eigen succesvolle filmfranchise opleverden. Regisseur Timur Bekmambetov bracht het materiaal naar het scherm met kinetische, overdreven actiescènes, waaronder de inmiddels iconische vaardigheid om kogels in mid-flight te buigen.
De film werd geproduceerd voor ongeveer vijfenzeventig miljoen dollar en haalde wereldwijd meer dan driehonderdveertig miljoen dollar op. Op Rotten Tomatoes heeft hij een Certified Fresh-score van eenenzeventig procent, waarbij critici de energieke prestaties en stijlvolle regie prijzen, ook al wijzen ze op het bewust over-the-top plot.
De inventieve gun-fu-sequenties van de film werden destijds vaak vergeleken met The Matrix. Met terugwerkende kracht staat hij als een vroeg voorbeeld van het strakke, hypergestileerde assassin-genre dat de John Wick-serie later verfijnde en op veel grotere schaal populair maakte.