Waarom Doctor Strange Nightmare oversloeg voor Kaecilius en Dormammu

Scott Derrickson wilde oorspronkelijk de eerste vijand van Doctor Strange uit de comics, maar Marvel Studios had een andere visie

De film Doctor Strange uit 2016 introduceerde Benedict Cumberbatch als de titelheld en zette hem tegenover Kaecilius, gespeeld door Mads Mikkelsen. In het bronmateriaal was Kaecilius een bijfiguur, een volgeling van Baron Mordo die slechts een paar keer voorkwam in de originele verhalen van Stan Lee en Steve Ditko uit de jaren zestig. De meeste kijkers hadden de naam nooit gehoord, maar de film positioneerde hem als de voornaamste fysieke dreiging, terwijl Dormammu op de achtergrond als grotere kosmische dreiging fungeerde.

Derrickson koos aanvankelijk voor Nightmare als hoofdvijand

Regisseur Scott Derrickson had nooit Kaecilius als centrale antagonist in gedachten. Zijn eerste keuze was Nightmare, de Heer van de Droomdimensie en de allereerste vijand die Doctor Strange ooit in de strips tegenkwam. Nightmare debuteerde in Strange Tales #110, hetzelfde nummer waarin het personage werd geïntroduceerd. De entiteit voedt zich met de dromen van slapende mensen, vooral de duistere, en bewoont een voortdurend veranderend rijk dat de aard van dromen weerspiegelt.

Hoewel Nightmare Neil Gaimans Sandman met tientallen jaren voorafgaat, vertonen de twee duidelijke parallellen. Derrickson zag Nightmare als het natuurlijke startpunt voor de film.

Kevin Feige wees op expositieproblemen rond de Droomdimensie

Kevin Feige overtuigde Derrickson uiteindelijk om het idee te laten varen. In een interview met Empire uit 2016 herinnerde de regisseur zich Feige’s argument dat de introductie van de Droomdimensie een al complexe verhaal te zwaar zou belasten.

Kevin maakte een heel overtuigend punt. Het probleem met beginnen bij Nightmare is het overbrengen van het idee van de Droomdimensie als een andere dimensie. De film was al uitdagend genoeg. Het is al een expositie-zware film... Dormammu was het meest logisch. En hij is de meest aanwezige schurk in de comics.

— Scott Derrickson, Interview met Empire, 2016

Kaecilius bood een aardse maar bovennatuurlijke antagonist

In een apart gesprek met /Film uit 2016 legde Derrickson uit waarom hij Kaecilius aantrekkelijk vond nadat de wijziging was doorgevoerd. Hij waardeerde hoe onbekend het personage bleef voor iedereen behalve de trouwe fans. De regisseur zocht een vijand die in de alledaagse wereld begon maar kracht putte uit een grotere macht.

Derrickson vergeleek de dynamiek met The Lord of the Rings, waarin de tovenaar Saruman de verre duistere heer Sauron dient. Kaecilius paste in dat patroon als een menselijke figuur die werd verheven door Dormammu’s invloed.

Mordo’s overgang werd uitgesteld en bleef onderontwikkeld

De film stelde ook Baron Mordo’s volledige overgang naar de schurkenrol uit. De versie van Chiwetel Ejiofor helpt Strange tegen Kaecilius en toont pas in de post-creditscène tekenen van corruptie. Het plan was dat Mordo’s verhaal zich over de vervolgen zou ontwikkelen, maar die lijn verdween grotendeels samen met verschillende andere vroege MCU-antagonisten.

Nightmare bleef ongebruikt na Derricksons vertrek uit de franchise

Na de eerste film was Derrickson van plan Nightmare in het vervolg te introduceren. Hij verliet het project voordat dat kon gebeuren. Doctor Strange in the Multiverse of Madness draaide in plaats daarvan om een corrupte Scarlet Witch. Derrickson regisseerde later het slashervervolg Black Phone 2, dat droomgerelateerde moorden bevat die zijn langdurige interesse in het personage weerspiegelen.

Nightmare is nog niet verschenen in enig MCU-project. De dichtstbijzijnde live-action of grote schermversie blijft een aflevering van de animatieserie Ultimate Spider-Man, waarin Mark Hamill de stem verzorgde.