Sommige fans van Control Resonant hebben vraagtekens gezet bij de keuze om de actie buiten de brutalistische zalen van het Oldest House te verplaatsen. Toch maken de contrasterende relaties die de twee Faden-siblings met het gebouw en de instantie erin hebben, de verandering onvermijdelijk.
Zowel Jesse Faden als Dylan Faden raken verstrikt in de Federal Bureau of Control, de geheime organisatie die paranormale dreigingen beheert. Na een rampzalige jeugd kwamen de siblings de FBC tegen. Agenten zagen hen als onderzoeksobjecten in plaats van slachtoffers en namen Dylan uiteindelijk gevangen terwijl Jesse wist te ontsnappen.
Dylan doorstond bijna twee decennia van gevangenschap, experimenten en mishandeling binnen het Oldest House. Jesse, nu volwassen, arriveert bij de dienst in Control (2019) op zoek naar haar broer. In plaats van een nieuwe gevangene te worden, stijgt ze op tot directeur nadat ze haar groeiende krachten heeft getoond en het vertrouwen van FBC-personeel heeft gewonnen.
Terwijl hij gevangen zat, kwam Dylan in aanraking met de vijandige Hiss-parasiet. Hij liet zich bezitten in een wanhopige poging om vrij te komen, maar de entiteit misbruikte zijn krachten en ontketende chaos in het Oldest House. Jesse wist de besmetting uiteindelijk te zuiveren en haar broer te redden, al raakte Dylan in een coma die zeven jaar duurde.
Wanneer hij in 2026 ontwaakt aan het begin van Control Resonant, is de Hiss-dreiging opnieuw opgedoken. Dylan volgt het spoor van vernieling en stapt voor het eerst in 24 jaar buiten het gebouw. Hij verliet thuis op zijn tiende en keert terug in de wereld op zijn 34ste; zijn hele volwassen leven bracht hij door onder controle van de FBC.
Jesse bracht haar jaren op de vlucht door, vrij van de muren van het Oldest House. Dylan kende alleen gevangenschap. Zijn verhaal kon zich niet afspelen binnen hetzelfde bureaucratische labyrint waar Jesse doel en autoriteit vond. De buitenwereld, onbekend en overweldigend, wordt het natuurlijke decor voor zijn weg naar autonomie.
Sommige FBC-leiders willen Dylan meteen terug in een cel stoppen en geven hem de schuld van de dood van honderden tijdens de gebeurtenissen van het eerste spel. Hij aanvaardt deels de verantwoordelijkheid voor het toegeven aan de Hiss, maar blijft zachtaardig en wil zichzelf bewijzen. Anders dan zijn zus claimt hij nooit het leiderschap over de instantie die zijn leven stal.
Bandopnames uit het eerste spel portretteren Dr. Casper Darling als excentriek en briljant. In Resonant laten opnames vanuit Dylans perspectief een veel duisterder figuur zien die de smeekbeden van de jongen om vrijheid negeerde, fysiek misbruik door bewakers negeerde en hem door zware tests van zijn krachten joeg.
Everything here feels crazy, weird, but it feels right. Like how the world should be. I’m in an infinite building leading to different dimensions and I never want to leave. Even with all the horror, I’m happy. It feels sane. Or just the right kind of insane.
Dylan maakt zijn gevoelens vroeg in het vervolg duidelijk: hij wil niet terug. De verandering van setting laat spelers de bredere wereld ervaren door de ogen van iemand die die wereld het grootste deel van zijn leven is ontzegd, waarmee het verhaal van een personage wordt afgerond dat nooit heel kon worden binnen zijn gevangenis.