Recente oorlogen hebben zowel de kracht als de grenzen van onbemande systemen onderstreept. Conflicten in Oekraïne en het Midden-Oosten laten zien dat drones slagvelden veranderen, maar ze hebben traditionele high-end wapens niet overbodig gemaakt. Het Pentagon past zijn strijdkrachten aan voor toekomstige gevechten en erkent daarbij dat een combinatie van betaalbare autonome platforms en geavanceerde aanvals- en verdedigingssystemen essentieel blijft.
Militaire strategen hebben herhaaldelijk de verkeerde conclusies getrokken uit eerdere conflicten. Voor de Eerste Wereldoorlog negeerden veel Europese mogendheden bewijs uit eerdere industriële oorlogen en werden ze verrast door langdurige uitputtingsslag. Na dat conflict benadrukten westerse waarnemers statische verdediging te veel en waren ze niet voorbereid op de snelle gepantserde en luchtcampagnes van de Tweede Wereldoorlog.
De huidige oorlogen in Oekraïne en het Midden-Oosten zijn geen wereldwijde conflicten, maar ze hebben economieën verstoord en wijdverbreid dronegebruik geïntroduceerd. Beide partijen in Oekraïne zetten miljoenen onbemande vliegtuigen in voor surveillance en langeafstandsaanvallen op economische doelen. Iran heeft zelfmoorddrones ingezet tegen scheepvaart en Amerikaanse posities, wat de Verenigde Staten ertoe heeft aangezet eigen versies te ontwikkelen op basis van Iraanse ontwerpen.
Goedkope drones kunnen hoogwaardige doelen zoals schepen en bases bedreigen. De meest effectieve operaties combineren deze systemen echter met krachtiger wapens. Russische troepen hebben drones gekoppeld aan ballistische raketten om verdedigingen te overweldigen. In de openingsfase van het conflict met Iran gebruikten de Verenigde Staten en Israël drones om luchtverdediging te onderdrukken, terwijl ze kruisraketten en inlichtingen-gedreven aanvallen inzetten tegen leiderschap en nucleaire faciliteiten.
High-end platforms bewezen hun waarde tijdens die campagne. B-2 bommenwerpers en F-35 vliegtuigen troffen Iraanse doelen afgelopen juni. Geavanceerde interceptors waaronder THAAD, Patriot, SM-3 en SM-6 systemen vernietigden naar verluidt ongeveer 90 procent van de binnenkomende Iraanse raketten. Tekorten aan deze interceptors, niet hun veroudering, blijven de grootste zorg voor Amerikaanse planners.
Sommige prominente stemmen pleiten voor een snelle heroriëntatie. Voormalig Google-CEO Eric Schmidt noemt tanks verouderd en dringt aan op investeringen in drones. Gepensioneerd generaal David Petraeus suggereert dat droneszwermen veel legacy-capaciteiten overbodig maken. De aantrekkingskracht van lagere kosten is duidelijk, maar bewijs uit het veld wijst erop dat het afdanken van geavanceerde systemen kritieke gaten zou achterlaten.
De Amerikaanse strategie voor een Taiwan-contingentie draait om het Hellscape-concept, dat zwermen van lucht-, oppervlakte- en onderzeedrones voorziet om een Chinese invasie te vertragen. Taiwan plant eveneens grootschalig gebruik van drones om aanvallende troepen uit te putten. Toch stellen Amerikaanse commandanten dat ze ook substantiële voorraden precisiewapens met lange afstand en robuuste lucht- en raketverdediging nodig hebben om schepen en bases in de westelijke Stille Oceaan te beschermen.
De Biden-administratie lanceerde het Replicator Initiative om grote aantallen drones in te zetten. De Trump-administratie heeft drone-dominantie en een nieuw Autonomous Warfare Command prioriteit gegeven. Het leger traint samen met Oekraïense eenheden die ervaring hebben met drone-operaties. Bondgenoten waaronder Taiwan en Baltische staten investeren zwaar in onbemande systemen en tegenmaatregelen.
Defensieminister Pete Hegseth heeft benadrukt dat zowel high-impact precisiemunitie als grote hoeveelheden goedkopere systemen nodig zijn. Kaderovereenkomsten beogen de productie van kruisraketten en raketverdedigingsinterceptoren uit te breiden, hoewel volledige financiering goedkeuring van het Congres vereist.
De VS heeft zowel ‘bliksemschichten’ als ‘gestage wind en regen’ nodig.
Consistente steun van het Congres voor beide elementen van het arsenaal zal bepalen of de Verenigde Staten toekomstige high-intensity conflicten kunnen afschrikken of winnen. Het drone-tijdperk is aangebroken, maar succes hangt af van het behouden van een gebalanceerde en schaalbare krijgsmacht.