Bob Chapek en Bob Iger leiden Walt Disney Co. niet langer, maar hun aanhoudende publieke conflict blijft de aandacht afleiden van de huidige uitdagingen van het bedrijf. Disney rondde onlangs de derde ontslagronde af sinds Josh D’Amaro in maart de rol van ceo op zich nam. In plaats van zich uitsluitend te richten op kostenbesparingen die samenhangen met de overstap naar streaming, richten waarnemers zich nu op de hernieuwde spanning tussen de twee voormalige leiders.
De onlangs verschenen memoires van Chapek beschrijven wat hij ziet als bewuste pogingen van Iger om zijn opvolger te ondermijnen. Het boek beweert dat Iger weigerde het kantoor van de ceo, inclusief de privédouche, te verlaten en Chapek onvoorbereid liet voor een cruciale column van Ben Smith in de New York Times waarin Iger werd neergezet als iemand die weer invloed terugkreeg. Deze beschrijvingen schetsen een beeld van een moeizame overdracht die Chapek als opzettelijk gedoemd tot mislukken beschouwt.
Iger reageerde zonder Chapek direct te noemen. In een interview met Harvard Business Review dat op dezelfde dag verscheen als het stuk over Chapek in de Wall Street Journal, suggereerde Iger dat de raad van bestuur de tekortkomingen van zijn opvolger tijdens het overdrachtsproces niet volledig had ingeschat. De timing versterkte het gevoel van een voortdurende heen-en-weer tussen de twee executives.
De publieke uitwisseling steekt scherp af tegen de personeelsreducties bij Disney. Chapek vertrok met een ontslagvergoeding van 20 miljoen dollar, terwijl Iger in zijn laatste volledige jaar meer dan het dubbele daarvan aan totale compensatie ontving. Honderden werknemers zonder vergelijkbare pakketten staan nu voor baanverlies terwijl het bedrijf de streaming-economie navigeert.
Een episode uit 2020 illustreert de persoonlijke wrijving. Tijdens een vlucht naar de jaarvergadering van Disney bood Iger aan Chapek, die de functie pas twee weken bekleedde, bij te praten. Chapek weigerde en vertelde later dat Iger hem had gezegd de meegegeven map te bestuderen en de Q&A-sessie zelf af te handelen. Het verhaal dook jaren later weer op als onderdeel van het bredere verhaal van vermeende kleineeringen.
Chapek nam de leiding aan het begin van de pandemie, die de overgang naar streamingdiensten versnelde. De bestuursstructuur bracht extra complicaties met zich mee, doordat Iger invloed behield over creatieve beslissingen en Chapek zowel aan Iger als aan de raad moest rapporteren. Chapeks boek portretteert deze afspraken als bijdragend aan een onhoudbare situatie.
De memoires gaan in op verschillende misstappen tijdens Chapeks leiding, waaronder de aanpak van wetgeving in Florida, een contractgeschil met Scarlett Johansson over de streamingrelease van Black Widow en commentaar op streamingverliezen. Chapek neemt weinig directe verantwoordelijkheid, maar wijt de uitkomsten aan externe factoren of oneerlijke behandeling na zijn abrupte vertrek.
Huidig ceo Josh D’Amaro krijgt van Chapek een positieve vermelding als talent dat hij hielp ontdekken. Nu beide voormalige leiders zich richten op hun geschil, kan D’Amaro ruimte krijgen om Disney te leiden zonder extra inmenging. De episode onderstreept hoe publieke commentaren na de ambtsperiode soms operationele realiteiten bij grote bedrijven kunnen overschaduwen.