De Villarreal overtrof zijn eigen uitdaging en de hoogtefactor in de Champions League met een autoritaire overwinning die een comeback tegen de Nápoles omvatte. Het team onder leiding van Iñigo Pérez maakte gebruik van een zeldzame fout op dit niveau om de wedstrijd gelijk te trekken en wist daarna de voorsprong te verdedigen zonder zijn eigen stijl op te geven.
De wedstrijd begon met de Nápoles die zich opdrong door aanwezigheid meer dan door duidelijke kansen. Een ingestudeerde corner met twee korte passes bracht de gele verdediging in de war. Gilmour centreerde en Rrahmani scoorde na een redding van Luiz Júnior die op de lat belandde.
De Villarreal creëerde meerdere kansen met schoten van Mikautadze, Carlos Romero, Gueye, Gerard en Renato Veiga, maar geen daarvan vond het doel. De Nápoles antwoordde met de kwaliteit van De Bruyne tussen de linies en de diepe runs van Di Lorenzo en Politano. Een schot van Hojlund trof de lat.
Een defensieve fout van Politano bij een terugspeelbal gaf Mikautadze de kans om gelijk te maken met een diagonaal schot tegen een uit positie geplaatste Milinkovic-Savic. De Villarreal profiteerde van de wanorde bij de bezoekers zodat Mouriño van buiten het strafschopgebied kon scoren en de comeback in slechts vier minuten compleet maakte.
De Nápoles probeerde nog terug te komen en Badiashile voorkwam een doelpunt van Gerard na een sterke actie van Moleiro. Luiz Júnior, die begon vanwege de afwezigheid van Gulacsi, bewees zich ook met een goede redding op Hojlund.
In de slotminuten tekende Oluwseyi voor een schitterend doelpunt waardoor de Villarreal het slot van de wedstrijd in La Cerámica kon uitspelen en een overwinning kon afsluiten die zijn goede vorm in het hoogste Europese toernooi bevestigt.