Lang voordat Larry David Seinfeld en Curb Your Enthusiasm bedacht, schreef hij een donkere komediescript getiteld Prognosis: Negative dat zijn scenarioschrijverscarrière bijna lanceerde. Het verhaal van hoe het project toptalent en producers aantrok en vervolgens uiteenviel door creatieve eisen en voorzichtigheid van de studio, staat gedetailleerd beschreven in de nieuwe biografie Emperor of Nothing: The Making of Larry David van Blake J. Harris.
Nadat de ABC-sketchserie Fridays in 1982 was gestopt, had Larry David genoeg gespaard om ongeveer achttien maanden rond te komen. Een aandelenadvies van een vriend van een vriend deed zijn bezittingen aanvankelijk stijgen, maar de investering liep al snel verkeerd af. David verloor meer dan de helft van zijn spaargeld en had nog maar negen maanden over. De ervaring inspireerde later een vroege Seinfeld-aflevering, maar op dat moment stuurde het hem terug naar het stand-upcircuit.
David bleef nog twee jaar in Los Angeles na het einde van Fridays. Terwijl andere castleden gastrollen kregen in series als Taxi, Cheers en Miami Vice, bleven zijn eigen acteermogelijkheden schaars. Hij had korte rollen in de films Second Thoughts en Can She Bake a Cherry Pie? Het gebrek aan vast werk gaf hem tijd om te schrijven, en hij begon aan het script dat Prognosis: Negative zou worden.
Het verhaal volgt de neurotische New Yorkse limousinechauffeur Leo Black die hoort dat zijn ex-vriendin nog maar enkele maanden te leven heeft. Hij ziet een kans op een relatie zonder levenslange verplichting. Het script bevatte de scherpe dialogen en egoïstische maar herkenbare personages die later Davids kenmerkende stijl zouden bepalen, samen met vroege versies van grappen die later in Seinfeld en Curb terugkwamen.
Comedian Richard Lewis stelde David voor aan manager Marilyn Black nadat zij met Lewis was begonnen te daten. Black las het script op 26 januari 1983 en tekende meteen. “Ik las het en was meteen enthousiast!” herinnerde ze zich later. “Het was meteen duidelijk voor mij dat Larry origineel was.” Ze stuurde het materiaal naar producers en acteurs, met als doel zowel kopers als bekende regisseurs aan het project te verbinden.
Rob was er helemaal weg van en vond het briljant, en hij zei dat hij het wilde regisseren.
Reiner vond het script geweldig en overwoog het te regisseren als vervolg op This Is Spinal Tap. Uiteindelijk aarzelde hij en stelde hij zijn medewerker Christopher Guest voor. Hij bleef wel bereid om te produceren. David bewonderde Reiner en stond open voor het idee, maar de wisselende signalen zorgden maandenlang voor onzekerheid.
Een andere prominente ontmoeting vond plaats met acteur en producer Richard Dreyfuss, die het script eveneens prees. Dreyfuss zag het als een coming-of-ageverhaal in de stijl van Risky Business en vroeg om een ingrijpende herschrijving. David wilde een donkerdere komedie gericht op grappen in plaats van lessen, en de visies kwamen niet overeen.
Veteraanproducer David Susskind bood in 1983 200.000 dollar voor het script, een fors bedrag voor een beginnend schrijver. De deal omvatte opties van negen maanden en aanzienlijke creatieve bescherming voor David. De advocaat van Susskind wees de voorwaarden later af en noemde ze te gunstig. “Robert Redford krijgt niet eens zo’n deal,” zei de advocaat naar verluidt.
Barry & Enright Productions, dat na het succes van Private Lessons wilde uitbreiden buiten spelshows, stapte in met een optie van 25.000 dollar via producer Mike Wise. Het bedrijf wilde Reiner behouden als mogelijke regisseur na Spinal Tap. David tekende de deal op 10 november 1983. Het moment voelde als erkenning, maar het project liep uiteindelijk vast door de gebruikelijke Hollywoodzorgen over verkoopbaarheid en de eis van de schrijver om volledige controle over zijn woorden te behouden.
Het volledige verhaal staat in Emperor of Nothing: The Making of Larry David van Blake J. Harris, dat op 20 oktober verscheen bij HarperCollins.