Verity recensie: Anne Hathaway tilt een lusteloze Colleen Hoover-thriller naar een hoger niveau

Michael Showalter regisseert een trage adaptatie die ondanks sterke prestaties van het hoofd trio niet tot leven komt

De nieuwe thriller Verity arriveert met hoge verwachtingen maar landt als een lethargische oefening in expositie en gemiste kansen. Geregisseerd door Michael Showalter past de film Colleen Hoovers populaire roman aan en schittert Anne Hathaway als de raadselachtige auteur in het middelpunt, naast Dakota Johnson en Josh Hartnett. Ondanks het talent voelt het resultaat meer als een langdradige lezing van het boek dan als een cinematische ervaring.

Een bekend liefdesdriehoek sleept zich voort door traag tempo

Het verhaal draait om de worstelende schrijfster Lowen Ashleigh, gespeeld door Johnson, die de opdracht krijgt om een thrillerserie af te maken van de gehandicapte Verity Crawford. Hartnett speelt Verity’s echtgenoot Jeremy, die geheimen koestert rond een familietragedie. Het verhaal ontvouwt zich via Lowens ontdekking van een verborgen manuscript dat duistere details uit het verleden onthult, compleet met flashbacks. Toch kiest de uitvoering voor lange voorlezingen en gemompelde onthullingen boven spanning of vaart.

Showalter, bekend om scherpere komische projecten als The Big Sick en Search Party, lijkt beperkt door de bron. De film duurt bijna twee uur maar beweegt zich in een slakkengang, met weinig echte spanning om de eentonigheid te doorbreken. Kijkers zullen zich mogelijk herhaaldelijk afvragen hoe laat het is terwijl dramatische momenten weinig impact hebben.

Anne Hathaway levert de sterkste prestatie van de film

Hathaway springt eruit als het heldere hoogtepunt van de productie. In de titelrol brengt ze intensiteit en precisie in een personage wiens achtergrond draait om manipulatie en tragedie. Haar micro-expressies en timing creëren de weinige effectieve schrikreacties en maken van wat platte scènes had kunnen zijn iets kijkbaars. Johnson en Hartnett krijgen veel minder boeiend materiaal, waardoor hun personages onderontwikkeld blijven ondanks capabele inspanningen.

Bronmateriaal beperkt regievrijheid

De adaptatie blijft dicht bij Hoovers roman en laat kansen liggen om camp of frisse energie toe te voegen. Vergelijkbare adaptaties van lichtere thrillers slaagden erin door stilistische flair te omarmen, maar Verity blijft gebonden aan elk plotpunt. Deze trouw bewaart de tekortkomingen van het boek, waaronder gekunstelde namen en herhalende dramatische momenten die het publiek uit het verhaal halen.

Commercieel succes waarschijnlijk ondanks kritische tekortkomingen

Vroege publieksreacties suggereren dat de film toch publiek zal trekken, in navolging van eerdere Hoover-adaptaties die goed presteerden aan de kassa. De release op 2 oktober 2026 in de bioscoop door Amazon MGM Studios belooft sterke openingscijfers, ook al benadrukken critici het gebrek aan scherpte vergeleken met sterkere vrouwelijke thrillers uit het verleden.

Tags bij dit artikel