Alejandro Valverde houdt een deel van zijn plan voor de wegrit op het WK in Montreal achter de hand. De Spaanse selectie komt met een gedetailleerd schema waarin elke renner een specifieke taak krijgt. Het team wil altijd dicht bij de favorieten blijven, de belangrijkste aanvallen controleren en toeslaan wanneer dat nodig is.
Juan Ayuso geldt als de grote leider van het team. Valverde twijfelt niet over zijn verwachtingen: “We kunnen het hoogste verwachten”. Enric Mas vormt de tweede sterke man. De Mallorcaan, recent winnaar van de Vuelta, brengt uithoudingsvermogen, klimcapaciteit en een alternatief van hoog niveau dat de opties openhoudt tot het slot.
Raúl García Pierna heeft een duidelijke rol: de kopmannen beschermen. Valverde prijst zijn toewijding en zijn bereidheid om altijd bij de leider te blijven. Dat is essentieel in een WK waarin positie en krachten sparen net zo belangrijk kunnen zijn als pure kracht in de slotkilometers.
Marcel Camprubí, huidig Spaans kampioen, en de jonge Igor Arrieta completeren het controleapparaat. Hun taak is om gevaarlijke ontsnappingen in de gaten te houden en elk initiatief van andere landen te dekken. Zo wil Spanje voorkomen dat het kilometerslang moet achtervolgen en altijd aanwezig zijn als een ander team de race van ver openbreekt.
Spanje overweegt renners vooraf te plaatsen om druk van Ayuso en Mas weg te nemen. Een Spanjaard in de kopgroep zou andere landen dwingen te achtervolgen en energie besparen voor het beslissende deel. Valverde weigert echter meer details te geven. Op de vraag over Markel Beloki en Iván Romeo antwoordt hij met een glimlach: “Alles is tot in detail bestudeerd, de strategie… dat kan ik niet zeggen. Meer zeg ik niet”.
De bondscoach benadrukt het collectieve doel: als team werken, de leiders steunen en Spanje in positie brengen om om een medaille te strijden. Montreal wordt een race van slijtage en tactiek waarin geduld en anticipatie doorslaggevend zullen zijn.