Fantasyfilms reiken veel verder dan Engelstalige producties. Kijkers die zich beperken tot Hollywood missen rijke tradities van magisch realisme, spookverhalen en epische avonturen uit landen als Mexico, Japan, Duitsland, Spanje en het voormalige Joegoslavië.
Deze tien internationale titels, in oplopende volgorde van waardering, laten zien hoe het genre floreert wanneer het geworteld is in lokale folklore, geschiedenis en persoonlijke visie.
Ernesto Contreras regisseerde I Dream in Another Language in 2017. Het verhaal volgt een linguïst die diep het Mexicaanse oerwoud intrekt om een stervende inheemse taal te documenteren. De laatste twee sprekers weigeren met elkaar te communiceren, wat resulteert in een aangrijpende studie van cultureel verlies, spijt en verzoening.
Het is een van de beste fantasyfilms van de 21e eeuw, een studie van culturele uitwissing, spijt en verzoening die vaak een regelrechte tranentrekker is.
Emir Kusturica’s film uit 1988 Time of the Gypsies volgt een jonge Roma-man met telekinetische gaven die verstrikt raakt in kleine criminaliteit. Het verhaal combineert poëtisch magisch realisme met rauw neorealisme, ondersteund door een onvergetelijke soundtrack en authentiek gebruik van de Roma-taal.
De Japanse meester Akira Kurosawa verwerkte zijn terugkerende dromen tot de anthologiefilm uit 1990 Dreams. De visueel indrukwekkende collectie fungeert als een semi-autobiografisch afscheid, rijk aan verbeelding en tonale complexiteit.
Victor Erice’s Spaanse film uit 1973 The Spirit of the Beehive volgt een jong meisje dat diep wordt geraakt door het zien van de Frankenstein-film uit 1931. Het verhaal vervaagt low-fantasy-elementen met psychologische diepgang en onderzoekt onschuld en ontdekking.
De Duits-Franse coproductie uit 1987 Wings of Desire draait om engelen die het menselijk leven observeren zonder erin te interveniëren. Een engel verlangt ernaar sterfelijk te worden in deze atmosferische, visueel verbluffende romance.
Het verhaal speelt zich af in het 16e-eeuwse Japan. Mizoguchi’s film uit 1953 Ugetsu weeft volksverhalen en subtiele bovennatuurlijke elementen tot een spookachtig historisch drama.
Isao Takahata regisseerde de Studio Ghibli-film uit 2013 The Tale of the Princess Kaguya. Het met waterverf geanimeerde coming-of-age-verhaal is gebaseerd op een 10e-eeuws Japans volksverhaal en volgt een jonge vrouw die haar edele vrijers op de proef stelt met onmogelijke opdrachten.
Bergmans Zweedse meesterwerk uit 1957 The Seventh Seal volgt een middeleeuwse ridder die schaakt met de Dood. Achter het iconische beeld schuilt een diepe meditatie over geloof, verlossing en zingeving.
De Duitse tweedelige stomme film uit 1924 Die Nibelungen van Fritz Lang bewerkt het Nibelungenlied in ongeveer vier en een half uur en levert groots fantasy-spectakel dat nog steeds indruk maakt, een eeuw later.
Miyazaki’s geanimeerde film uit 1997 Princess Mononoke behoort tot zijn donkerste en gewelddadigste werken. Het toont een groots conflict tussen mensen en bosgeesten met een krachtige ecologische boodschap.