Twee decennia zijn verstreken sinds die avond van 17 mei 2006 in het Stade de France, toen Barcelona zich tot Europees kampioen kroonde door Arsenal met 2-1 te verslaan. De selectie die de titel behaalde, is verspreid geraakt over verschillende hoeken van de voetbalwereld en daarbuiten. Van al die spelers is alleen Leo Messi nog professioneel actief op zijn 38-jarige leeftijd, waarbij hij de kleuren van Inter Miami en het Argentijnse elftal verdedigt.

In die tijd was Messi een 18-jarige die net terugkwam van een blessure en opviel in de achtste finales tegen Chelsea. Hij kon de finale echter niet eens vanaf de bank meemaken, omdat destijds slechts zeven wissels waren toegestaan.

Deco en Belletti houden directe banden met Barcelona

Twee leden van dat team blijven nauw verbonden met de blauwgrote club. Deco fungeert als sportief directeur en werkt samen met trainer Hansi Flick aan een selectie die opnieuw de hoogste Europese prijs kan veroveren. Juliano Belletti leidt ondertussen Barcelona Atlètic en koestert de onvergetelijke herinnering aan de beslissende goal in de finale: een schot vanaf rechts dat tussen de benen van doelman Manuel Almunia door gleed.

Veel oud-spelers kiezen voor de bank en technische staf

De bank is voor een groot deel van de groep de meest gebruikelijke bestemming geworden. Xavi Hernández, die in 2022-23 nog landskampioen werd als trainer van Barcelona, zit momenteel zonder club. Dat geldt ook voor Víctor Valdés, Thiago Motta, Gabri García, Mark van Bommel en Henrik Larsson. Anderen maken deel uit van technische staven bij verschillende nationale elftallen en clubs: Rafa Márquez is assistent van Javier Aguirre bij Mexico en wordt gezien als toekomstig bondscoach; Giovanni van Bronckhorst assisteert Arne Slot bij Liverpool; Sylvinho leidt het Albanese elftal; Henk ten Cate, die in 2006 al assistent was van Frank Rijkaard, staat aan het hoofd van het Surinaamse team; en Damià Abella maakt deel uit van de technische staf van West Bromwich Albion.

Samuel Eto'o vervult een prominente institutionele rol als voorzitter van de Kameroense voetbalbond.

Ondernemers en projecten ver van het veld

Sommigen hebben het voetbal helemaal verlaten voor het bedrijfsleven. Santi Ezquerro leidt sinds 2007 samen met Mari Lacruz het bedrijf Efelec Energy, gespecialiseerd in fotovoltaïsche zonnepanelen en gevestigd in Multiva, nabij Pamplona. Albert Jorquera studeerde edelsteenkunde aan de Universiteit van Barcelona, specialiseerde zich in diamanten en trad toe tot het familiebedrijf in sieraden in Girona. Daarnaast organiseert hij bruiloften en evenementen in het Castillo de Sant Gregori, dat hij bezit en dat vlak bij Bescanó ligt.

Maatschappelijke initiatieven en betrokkenheid bij het jeugdvoetbal

Oleguer Presas richtte zijn passie voor voetbal op maatschappelijke projecten. Hij was betrokken bij de oprichting van de Escuela de Fútbol La Caserna in Sabadell, een zelfbestuurd centrum dat de menselijke kant belangrijker vindt dan resultaten en genderstereotypen afwijst. Ook lanceerde hij de Hope League, een solidariteitscompetitie die voetbal inzet als vredesinstrument in Irak en Syrië. Uit Brazilië richtte Edmílson de bescheiden club SKA Brasil op om kwetsbare kinderen te ondersteunen en houdt hij zijn stichting actief.

Ambassadeurs, trainers en nieuwe persoonlijke projecten

Andrés Iniesta, de laatste die zijn schoenen aan de haak hing, combineert nieuwe zakelijke projecten met zijn trainersopleiding en zijn rol als ambassadeur. Tot zijn investeringen behoort onder meer het wielerteam NSN Cycling Team. Carles Puyol en Ronaldinho treden eveneens op als ambassadeurs voor diverse merken en instellingen. Ludovic Giuly en Maxi López zijn regelmatig op televisie te zien, als analist of als vaste gast in streamingprogramma's.

Frank Rijkaard koos jaren geleden voor een discreet profiel en keerde de banken de rug toe. Zo zijn, twintig jaar na die historische zege in Parijs, de leden van die selectie nog steeds aanwezig in directiekamers, trainingsvelden, bonden, bedrijven en projecten die ver van Camp Nou ontstonden.