President Donald Trump heeft vorige week plannen onthuld voor wat hij de grootste staalfabriek ooit in de Verenigde Staten noemde, die in Lee County, Iowa moet komen. Het Mesabi Metallics-project heeft een prijskaartje van 15 miljard dollar en de president koppelde de investering in een belangrijke swing state aan zijn 50 procent tarieven op staal.
De aankondiging weerspiegelt de directe invloed van het Amerikaanse staalbeleid. Toch merken analisten op dat dezelfde maatregelen die het project aanjagen ook een aanzienlijke last vormen voor de bredere economie.
Tarieven en aanverwante handelsbelemmeringen hebben de staalprijzen in de VS tot de hoogste ter wereld gedreven. Gegevens van SteelBenchmarker tonen een metrische ton warmgewalst staal aan 1.293 dollar binnenlands, het hoogste cijfer sinds april 2022. Vergelijkbare prijzen bedragen 842 dollar in West-Europa, 510 dollar op de wereldexportmarkt en 424 dollar in China.
De inputkosten voor schrootstaal zijn sinds de uitbreiding van de Section 232-tarieven in februari 2025 grotendeels stabiel gebleven. De prijsverschillen hebben de winsten van binnenlandse producenten zoals Nucor opgestuwd, terwijl andere fabrikanten aanzienlijk meer moeten betalen voor een cruciaal materiaal dan hun buitenlandse concurrenten.
Sectoren die staal verbruiken, zijn veel talrijker dan staalproducenten. Meerdere studies naar eerdere tarieven, waaronder die van 2018 en 2002, vonden netto dalingen in de Amerikaanse industriële productie en werkgelegenheid. In het geval van 2002 hielden die effecten jaren na het einde van de maatregelen aan. Wanneer rekening wordt gehouden met kosten voor consumenten, winsten voor producenten en totale verliezen, bedroegen de jaarlijkse kosten van de tarieven van 2018 naar schatting ongeveer 650.000 dollar per behouden staalbaan.
Iowa heeft deze druk al ondervonden. Bij de koelkastenfabriek van Whirlpool in Amana hebben staaltarieven bijgedragen aan productieverlagingen en banenverlies. John Deere heeft tariefgerelateerde kosten gemeld van meer dan 1 miljard dollar.
De oorspronkelijke rechtvaardiging rond nationale veiligheid kreeg destijds voorbehoud van toenmalig minister van Defensie James Mattis. Begin 2018 adviseerde hij het ministerie van Handel dat het leger slechts 3 procent van de binnenlandse staalproductie nodig had en dat de meeste import afkomstig was van nauwe bondgenoten.
De import daalde aanzienlijk tussen 2017 en 2025, maar ook het binnenlandse verbruik en de export namen af. De totale Amerikaanse staalproductie lag vorig jaar slechts licht boven het niveau van vóór de tarieven. Cijfers van de Federal Reserve tonen aan dat de capaciteitsbenutting bij binnenlandse ijzer- en staalbedrijven onder zowel eerdere benchmarks als historische gemiddelden bleef, wat wijst op extra capaciteit zonder overeenkomstige productie groei.
Lokale berichtgeving toont aan dat er nog geen bouw is begonnen, geen grond is verworven in Lee County, geen vergunningen zijn afgegeven en geen financiering of staatsontwikkelingsovereenkomsten zijn gesloten. Mesabi Metallics, de opvolger van Essar Steel Minnesota dat in 2016 Chapter 11 aanvroeg, en zijn Indiase moederbedrijf hebben geen ervaring met het exploiteren van een Amerikaanse staalfabriek. De fabriek staat gepland voor 2030, maar scepsis blijft bestaan.
Iowa-wetgevers keurden onlangs bijna 1,4 miljard dollar aan subsidies voor het project goed tijdens een speciale zitting van één dag, wat neerkomt op ongeveer 777.000 dollar per beloofde permanente baan. Republikeinse staatsvertegenwoordigers noemden de maatregel de grootste bedrijfsgift in de geschiedenis van de staat en spraken van politieke chantage.
Een initiële productie van 7,5 miljoen metrische ton per jaar zou meer dan 9 procent van de huidige Amerikaanse productie vertegenwoordigen, met verdere uitbreidingen gepland. Hoewel de vraag op korte termijn vanuit datacenters de groei kan ondersteunen, wordt verwacht dat die golf binnen enkele jaren afneemt, precies rond de verwachte start van de fabriek.
De aankondiging bracht sommige beleggers ertoe aandelen te verkopen in concurrenten Nucor en Steel Dynamics, als gevolg van zorgen over toekomstige capaciteitsdruk.
Het volledige beeld omvat jaren van verhoogde staalkosten voor fabrikanten, uitbreiding van downstream-tarieven, 1,4 miljard dollar aan staatssteun en politiek manoeuvreren. Daar staat tegenover dat het project mogelijk pas in 2030 operationeel wordt, net wanneer bepaalde vraagfactoren afnemen. De aankondiging toont de uitkomsten van de tarievenaanpak, ook al brengen die resultaten aanzienlijke nadelen met zich mee.